TechnoFreaks – Η Γενιά Του 2000

Η τρίτη συλλογή στίχων των “TechnoFreaks” υπήρχε από το 1999 στο hack.gr, μέχρι τη διακοπή της σελίδας. Παρακάτω θα βρείτε το πλήρες κείμενο όλων των τραγουδιών. ©1999

[1] "Κεραυνοί"

Τώρα που λάμπει
φανερά ο ουρανός
και ο θόρυβος κατέλαβε
το κάτασπρο το φως
η λάμψη πλημμυρίζει
ολόκληρη την πλάση
κανείς δε θα μπορέσει
πια να το ξεπεράσει

Υπόκωφος ο τρόμος
χτυπάει χωρίς ωράριο
μπορεί να είναι για μέρες
ή μόνο μέχρι αύριο
όμως πια όλα τώρα
πνιγήκαν στο υγρό
τίποτα δε σας σώνει
από του Δία το θυμό

Η αστραπή χτυπάει
σα μια προειδοποίηση
σε λίγο θα πεθάνει
όποιος δεν πήρε είδηση
σφίχτε γερά τα δόντια
άνοιξε ο ουρανός
και ήρθε καταπάνω μας
ο μέγας Κεραυνός

Τα σύννεφα πληθαίνουν
η ομπρέλα ανοιχτή
οι αδαείς νομίζουν
πως έρχεται βροχή
ο κόσμος δείχνει μαύρος
χλωμός κάτω απ' τα σύννεφα
κατάθλιψη μεγάλη
και όρεξη για τίποτα

μα μην ανησυχείτε
ο ύπνος δε σας παίρνει
το πλάσμα θα αλλάξει
ακίνητο δε μένει
τα κύματα ενισχύονται
πυκνώνουν πιο πολύ
σε λίγο θα πλακώσει
όλη του Θορ η οργή...

Η αστραπή χτυπάει
σα μια προειδοποίηση
σε λίγο θα πεθάνει
όποιος δεν πήρε είδηση
σφίχτε γερά τα δόντια
άνοιξε ο ουρανός
και ήρθε καταπάνω μας
ο μέγας Κεραυνός

Η πιο απλή πράξη της φύσης...
μπορεί να γίνει απλά δολοφονική...
προσοχή... η αδράνεια βλάπτει
..........κεραυνοί..........

[2] "Η Γενιά Του 2000"

Το μέλλον μοιάζει τόσο μακριά,
δε σε τρομάζει, είσαι τόσο κοντά
ξέρεις όλα τα άσχημα που θα γίνουν
δε πειράζει, αρκεί να μη σε θίγουν

Όλα είναι αιχμηρά, σπάνε γίνονται κομμάτια
όλα είναι λυπηρά, τόσο γκριζωπά και άδεια
αυτός ο κόσμος, ο νεκρός από χέρι
έδωσε στο θύμα το θανάσιμο μαχαίρι
που είδε το μέλλον, τα κατάλαβε όλα
τον έπλασαν για να, τους υπακούει αυστηρά
σε αυτούς, ρατσιστές και φρικιά
καθάρισε βλέπετε η σκόνη που απλώσαν
ήταν αυτοί, που τον μαχαιρώσαν...

Είν' ο κόσμος έτοιμος για μας...?
τα παιδιά χωρίς μανάδες...
η γενιά του 2000...
παιδιά...

Όλα γύρω, μια οπτασία
παραλήρημα από κάποια ουσία
ο πόνος μεγάλος, έχει διαφορά
δε θα αντέξω, αυτή τη φορά

Πού θα πρέπει το μυαλό μου να τρέξει?
τί πράγματα έχει να δει,
να σκεφτεί... αν μπορεί,
ίσως να ησυχάσω, άμα τους ξεγελάσω,
"πέθανε ο 4, πετάχτε τον έξω"
μετά θα ξυπνήσω, ω θαύμα του κόσμου
πόσα θα γνωρίσω τώρα πια μόνος μου
δε θα χρειάζεται αναφορές να τους δίνω
και κανείς δε θα μου μάθει πως πίνουν το κώνειο
ας το δοκιμάσω, τη ζωή μου ν' αλλάξω...

Είν' ο κόσμος έτοιμος για μας...
τα παιδιά χωρίς μανάδες...
η γενιά του 2000...
παιδιά...

Παραμένω μες την ίδια οπτασία
ευτυχώς εξασθενεί η ουσία
ο πόνος κοντεύει από μένα να φύγει
καλύτερα να κάνω, τη μεγάλη αποφυγή
ρίχνω το ρεύμα, στο μυαλό μου δε φτάνει
κλείνω τα μάτια, χαλάει η μηχανή
νομίζω κατάφερα, να τους ξεγελάσω,
"πέθανε ο 4, πάμε να τον κάψω"

Το σώμα μου νεκρό, δε μπορούσα να γνέψω
όλα τα ξέχασα, με πέταξαν έξω
οι στάχτες μου τώρα, με τον αέρα πετάνε
το τέλος που έψαχνα, όνειρο θα 'τανε
ίσως η ψυχή που για λίγο μου δώσαν
κάπου να τρέχει και ας τη σκοτώσαν...
αμολημένη προς μια νέα αρχή,
ελεύθερη, ωραία... και αληθινή

[3] "Δικτυακή Ζωή"

Όλες εκείνες τις στιγμές
που αυτός ο κόσμος με βαραίνει
το σπίτι μοιάζει φυλακή
και η λογική αργοπεθαίνει

Πώς θα περάσει αυτή η μέρα?
τώρα με σένα μακριά
πρέπει να πάω παραπέρα
εκεί που όλα είναι γλυκά

Ψηφιακή ζωή και πάλι
η τελευταία διαφυγή
μας έχει μπει μες το κεφάλι
χωρίς εξόδους για να βγει

Γιατί να θέλεις να σκοτώσεις
το θαύμα της τεχνολογίας
εκεί που όλα είν' ωραία
μια τέχνη επικοινωνίας

Η ηρεμία που βασιλεύει
συνθλίβει κάθε φασαρία
και οι διαφορές που επικρατούν
δε φτάνουν σε αντιδικία

Ψηφιακή ζωή και πάλι
η τελευταία διαφυγή
μας έχει μπει μες το κεφάλι
χωρίς εξόδους για να βγει

Αυτή η τελειότητα
απόλυτη γαλήνη
είναι κάτι το άπιαστο
των πλανητών η ύλη

Το δίκτυο 'επλάσθει για θεούς
θεούς που συγχωρούνε
και αυτοί που δε τ' αντέχουνε
ποτέ δε θα το βρούνε

Εκεί όλα τα προβλήματα
μοιάζουνε ξεγραμμένα
ο κόσμος των παραμυθιών
πήρε μορφή για σένα

Στο προσωπείο που φοράς
ψυχή μπορείς να δώσεις
δικτυακή παραλλαγή
του κόσμου διαδόσεις

ψηφιακή ζωή.. για πάντα...

[4] "Ένα"

Μάλλον θα το ξεπεράσω
μου λένε όλοι να αλλάξω
δεν έχω τίποτα να χάσω,
εκτός, από εμένα...

Ένα, ένα έχουμε γίνει, ένα
και πλέον τώρα πια για μένα
στον κόσμο δεν υπάρχει άλλο κανένα

Η απόλαυση μοναδική
μια γεύση που ποτέ δε φεύγει
και πάντα μέσα στο μυαλό
μόνιμα μένει, καρφωμένη

Η ανάμνηση ξεχωριστή
αλλά πολύ δε διαρκεί
γιατί αν πρέπει πια να φύγει
εγώ έχω να κάνω την αρχή...

Ένα, ένα έχουμε γίνει, ένα
και πλέον τώρα πια για μένα
στον κόσμο δεν υπάρχει άλλο κανένα

Και έτσι που 'ρθανε τα πράγματα
η νέα μου ζωή δεν επιτρέπει
πίσω να κοιτάω σα να ψάχνω
την άλλη μεριά απ' τον καθρέφτη

Όσο και αν άλλαξα από τότε
το μέλλον απλώνεται αργά...
και όλα αυτά που αγαπούσα
πάλι θα μου βγουν μπροστά...

Ένα, ένα είχαμε γίνει, ένα
και έτσι τώρα πια για μένα
στον κόσμο δε χωράει κανένα...

[5] "Η Θεωρία Του Βομβητή"

Άμα φίλε στο καρότσι
αποδείξεις θεωρία
ότι ο κόσμος θα αντέξει
χωρίς να 'χουμε θρησκεία,
τότε πάει το "άνω-θρώσκω"
όλοι "ζώ-α" θα γενούμε
human made robotάκια
προς το τέλος περπατούμε

Άμα, εσύ, το έχεις συνηθίσει
και νομίζεις πως σ' αδίκησε η φύση
αν το μόνο που ζητάς είναι εκδίκηση
από έναν κόσμο χωρίς κατανόηση
δικαιώμά σου η άποψη, γράφτη σε βιβλίο
πούλα πολλά αντίτυπα και τρέχα για ταμείο
όμως κάνε μας τη χάρη και κράτα την εκεί
όπως κι αν το πλασάρεις, και πάλι δεν αρκεί...

ΚΩΛΟ-ΒΟΜΒΗΤΗ
αυτό είσαι, η μηχανή που ενοχλεί...
ΚΩΛΟ-ΒΟΜΒΗΤΗ
ήχους βγάζει και μιλάει, προχωράει δε κολλάει...
ΚΩΛΟ...ααχχ...

Αν το τέλος ήταν γρήγορο..
σα να σου κόβω το ρεύμα,
τότε ρε φίλε, χάνεται το πνεύμα,
προχωρούμε σε μια... άδεια ζωή,
χωρίς ψυχή...
τί υπάρχει, πιο πέρα από εκεί?
μαύρες τρύπες... όλες στο νερό
άδειες, σαν τη λογική σου...
μαύρες, σαν τη καρδιά σου...
όλες... μέσα στο νερό...

ΚΩΛΟ-ΒΟΜΒΗΤΗ
αυτό είσαι, η μηχανή που ενοχλεί...
ΚΩΛΟ-ΒΟΜΒΗΤΗ
ήχους βγάζει και μιλάει, προχωράει δε κολλάει...
ΚΩΛΟ...χαχα!...

Κάτσε κάτω, και χαμογέλα,
αυτό είναι κάτι που το κάνεις καλά,
μας χτυπάς, δεν πονάς?
Τί μου λες? άντε βρες, μια ψυχή,
να τη βάλεις εκεί... στην υποδοχή,
την τόσο άδεια, πουτάνα ζωή
σα μια σκέψη, χωρίς κατανόηση,
τόσο άδεια... όλα σκοτάδια...
γιατί όλα αυτά?...
Ξεκόλλαααα...

[6] "Εξ Αιτίας"

Κανείς δε νοιάζεται για μένα
το πως αισθάνομαι, όχι αν απλά αναπνέω
Απλά με θέλουν να δουλεύω
σα μηχανή, ασταμάτητα σωστά
Πολλοί κηρύττουν το αντίθετο
να ζήσουμε όλοι μαζί, με αλληλεγγύη
γιατί?

Εξ αιτίας
του πόνου της αδιαφορίας
Εξ αιτίας
της σάπιας μας της κοινωνίας
Εξ αιτίας
του τρόμου της ελευθερίας
Αυτοκτονώ...

Η πόλη πια με έχει καταπιεί
και ένας με το σύνολο έχω γίνει
Όσο και να θέλουν να μας ξυπνήσουν
κανείς ποτέ δεν άφησε τη σιγουριά για την ιδέα
Οι ιδέες πληγώνουν, σκοτώνουν, καθηλώνουν
κι έτσι εκφράζονται από λίγους
γιατί?

Εξ αιτίας
της μάζας κάθε πολιτείας
Εξ αιτίας
του μάκρους κάθε κωμωδίας
Εξ αιτίας
του φόβου της αναπηρίας
Αυτοκτονώ...

Πρόσεχε μη χαθείς...
Πρόσεχε μην εκμηδενιστείς
και ποτέ να μην απαρνηθείς, την -αγάπη-

Εξ αιτίας... οι λόγοι της αυτοκτονίας

[7] "Σάπια Γενιά"

Μας έφαγε η εφηβεία
πνιγήκαμε μες την κακία
όλη η ζωή μας μια κηδεία
από χαρά και δυστυχία...

Μας χάλασε η ελευθερία
χαθήκαμε απ' την πορεία
ευθεία, προς την αποτυχία
ξεχάσαμε την ευτυχία...

ΣΑΠΙΑ ΓΕΝΙΑ

- και ξαφνικά φοβάσαι
τους φίλους σου λυπάσαι -

Μας έφαγε η δημοκρατία
και απ 'την πολύ ελευθερία
γίναμε όλοι αηδία
με απόψεις για την κοινωνία

ΣΑΠΙΑ ΓΕΝΙΑ
μόνη λύση... η γενοκτονία
ΣΑΠΙΑ ΓΕΝΙΑ
το μόνο που μας μένει...
μια μαζική αυτοκτονία!

Συνέχισε η φασαρία
εσείς δεν έχετε παιδεία
λες και σας γέννησαν θηρία
μακριά από κάθε πολιτεία

Κανείς δε κέρδισε με βία
ούτε με το να σπάει θρανία
μόνο πετάει την ευκαιρία
του να λυθεί η αντιδικία...

ΣΑΠΙΑ ΓΕΝΙΑ

- και ξαφνικά ξυπνάς
χωρίς να ξέρεις που να πας -

ΣΑΠΙΑ ΓΕΝΙΑ

- και συνειδητοποιείς
πως δε θέλεις πια να ζεις -

ΣΑΠΙΑ ΓΕΝΙΑ

- τι άλλο να πούμε...
η λύση είναι μία... -

Σσσσσσσσσσσ...

ΜΙΑ ΟΜΑΔΙΚΗ ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΑ
...
ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ....
ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΑ....
ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ....
ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΑχχ.....

[8] "Μ.Α."

Η αγανάκτηση με καίει
πιο πολύ και από φωτιά
δε νομίζω, δε θα έρθει
πάει πέρασε γλυκά...
δε θα της ξαναμιλήσω
όχι όπως μου 'χει φερθεί
τέρμα ξέχασέ τα όλα
και εδώ ας διακοπεί

Δεν είναι μίσος
την αγαπούσα
Δεν είναι πάθος
ναι, τη ξεπέρασα
Είναι θυμός... τόσο αγνός
που μοιάζει κακός
πρέπει κάπως
να το προσπεράσω
αλλιώς ποτέ
δε θα μπορέσω να αλλάξω...

Μίσος και Αγάπη
Όλα μια απάτη
Μίσος και Αγάπη
Όλα μια απάτη

Μια διαπίστωση τρομακτική
αυτή η ζωή, είναι μοναδική
τα λάθη γίνονται μόνο μία φορά
και η γραμμή εκεί τελειώνει ξαφνικά...
Δεν έχει άλλες ευκαιρίες
σε αυτό το κόσμο δυστυχίας
όλα τελειώνουν πριν αρχίσουν
και στο τέλος μένει μόνο η σιωπή

Μίσος και Αγάπη
Όλα μια απάτη
Μίσος και Αγάπη
Όλα μια απάτη

Τα αμφιλεγόμενα αισθήματα που έχεις
δε μου κάνουν καλό
αν δε ξέρεις να τ' αντέχεις
Πρέπει πρώτα να τα βρεις
εσύ με τον εαυτό σου
όχι, μη βιάζεσαι, πάρε τον καιρό σου
Βέβαια μη περιμένεις, εγώ να σου μιλήσω
η ηλικία μου δεν επιτρέπει να σε συγχωρήσω...

[9] "The TV-Rapsody"

Αγαπημένο μας κοινό, καλή σας μέρα
θα περάσουμε καλά μαζί, πέρα για πέρα
έχουμε πολλά να δείτε, ναι μονό εσείς
γιατί είχες την τύχη, να συντονιστείς...

Ας αρχίσουμε με πράγματα, χρήσιμα που μοιάζουν
δεν έχω ιδέα τι κάνουνε, αλλά δε με νοιάζουν
εγώ πληρώνομαι καλά, για να σας δουλεύω
όλους τους ψυχωτικούς... να κατακλέβω,
Λες πως είσαι χοντρός, με άσχημες ρυτίδες
εγώ πολύ που χέστηκα αν έχεις και ρίγες...
αλλά για να σου πω, έχω εδώ μια κρέμα,
σε 10 λεπτά, σε κάνει σαν εμένα
όμορφο με μυς, γκόμενες στο πλάι,
χλιδάτος με χαμόγελο, κι οπού με πάει...
γι' αυτό τρέχτε, να τηλεφωνήσετε,
σαν τηλεκατευθυνόμενα ζωάκια που είστε...
ακούστε εμένα, το μεγάλο αρχηγό σας
το μόνο που θέλω, είναι το καλό σας
και μην ξεχάσεις, να υπογράψεις, κάτω απ' τη γραμμή,
φέρε την πιστωτική, για να δούμε αν περνάει...
όλα καλά, φεύγω για Χαβάη,
να μας θυμάσαι και να άντε γεια σου,
έκτος βέβαια, αν θέλεις τα λεφτά σου...

Συνεχίζουμε κοινό μου μ' ένα θέμα καυτερό,
η γιαγιά του μπατζανάκη, έχει γκόμενο το γιό,
σε λιγάκι εδώ μέσα, θα εισβάλλει το μωρό,
ναι ρε θα 'ρθει μπουσουλώντας, έχει άποψη κι αυτό
Και για πες μου ρε παππούλη, θες να κάνεις κι άλλα λάθη?
θα αφήνεις να σου χώνει κέρατο σαν το ελάφι?
Πώς αντέχεις τα δυο ζώα, να το κάνουν όλη 'ν ώρα
και εσύ ο κακομοίρης, μια ζωή να οκνηρείς
δε σου κάθεται η γριά?!... κάντε κάτι ρε παιδιά!
Και μου λένε απ' το control, όλοι βλέπουνε εμάς,
μπράβο ρε σακατεμένε, έγιν' άγριος σαματάς,
μόλις έγινες ρεζίλι, μπρος σε όλη την Ελλάδα
και για ανταμοιβή σου, πάρ' μια θέση σε φυλλάδα,
πρέπει πια να χαίρεσαι, για τον εαυτό σου,
πάρε το πιστόλι, είν' όλο δικό σου,
άλλη μια ευκαιρία, για ένα ρεπορτάζ,
να κοπεί το τελευταίο... στο μοντάζ,
στο σημείο που αλλάζουμε ό,τι λένε,
και γυρίζουμε το θέμα όπου εμείς το θέλουμε...
με λίγη τύχη και έχοντας λαδώσει,
μπορούμε να φτάσουμε, μέχρι των 8.30...
...Μη μου πεις, πώρωση!
ΘΥΜΑΤΑ!!!!!

Και τώρα κοινό μου, ώρα για ειδήσεις
αμέσως μετά, απ' τις διαφημίσεις,
γιατί πρώτα βγάζουμε λεφτά...
και μετά φέρνουμε, το φόβο στα σπίτια...
Έλα αρχίζουμε, ρίξε το σήμα,
βάλε make-up στον τύπο με το ποίμα,
μη γυαλίζει η μάπα όταν του λέμε να γελάσει
γιατί αυτό, μπορεί τα πάντα να χαλάσει...
Η φρίκη, ο τρόμος,
το δράμα, ο πόνος,
φαντάσου δηλαδή, να ήτανε πόλεμος
ποιός θα πάρει, το αποκλειστικό,
κάτσε να βγάλω, το περίστροφο,
άντε πάμε, όλοι μαζί παιδιά!
"ΚΑΝΤΕ ΣΤΗΝ ΠΑΝΤΑ, ΠΕΡΝΑΝΕ ΤΑ MEDIA"
Κάθε μήνα, κάνουν και συγκέντρωση,
ν' αποφασίσουν, ποιό θα υπερισχύσει...
οι κλέφτες, οι ψεύτες... οι υποκριτές?
σεισμοί και φωτιές,
πλημμύρες, ναι δες...
τον κόσμο ν' αλλάζει, απ' τ' ανθρώπου τα χέρια
τα λόγια μεγάλων, να μοιάζουν μαχαίρια,
έλα να πατήσεις, της γνώσης τα παρτέρια...

Κάπως έτσι, τελειώσαμε και πάλι,
τα λέμε αύριο στο ίδιο κανάλι,
ίδια συχνότητα, ίδια η θλίψη,
σου λέω ρε φίλε, μία είν' η λύση...
Πάτα το κουμπί!
The TV-Rapsody

[*] "L!FE (outro)"
program life;
var
    i:integer;
begin
    i:=0;
    while i=0 do
    begin
        writeln('I want to L!VE');
        writeln('I want to L0VE');
        writeln('I want to L!VE in L0VE');
        writeln(' I want to... ');
    end;
end.