Versus

Versus ------ Μάικ τσεκ, ουάν του - ουάν του δύο χιλιάδες δεκαπέντε, κάμιν ατ γιού γιο μ VS μ... χιρ γουί γκο!

Οι γκόμενες είν' έξοδα, μια παραπάνω ευθύνη αμά δεν τις αντέχεις, βγαλτή με γλυκερίνη οι όμορφες είναι χαζές, οι έξυπνες πιασμένες, οι όμορφες και έξυπνες είναι αλλού χαμένες μήπως παρεξηγήθηκες και θέλεις να με κλείσεις; κάτσε λιγό, περίμενε, μπορεί να συμφωνήσεις... Αν θέλεις να σε σέβονται, μη βάζεις φούστα-ζώνη στο λέω εκ του ασφαλούς, φοράω παντελόνι! και όλοι οι καψούρηδες ξερούν πως έχω δίκιο μικροί, μεγάλοι, και παιδιά που παν ακόμη λύκειο και θα 'ναι όλοι τους εκεί, οπότε κάνω σόου oh, ooh, oooh, έρχεται το λαϊκόου! ♫ ♫ "Μηη μουυ λεες πως μ'αγαπάας άαφου άαλλους πια κοιτάας δεεν αισθάανεσαι το ίιδιο δυνατάα όπως παλιάα" ♫ ♫ Μουσικό, διάλειμμα, πρόχειρο πασάλειμμα πιασάρικα σκυλάδικα σε πίστες και λαδάδικα για να γίνεις πόπιουλαρ και να σε παίζουνε "μπάι-φαρ!" η συνταγή η κλασσική τοσό καιρό καλά κρατεί... Μόνο δε μπορώ να βρίζω τώρα που 'μαι ποπ γνωρίζω πλέον παίζει κάποιο ρόλο τι ριμάρω με τον "Βόλο" νυχτοδούλι, νυχτοφάι και η ώρα μας περνάει μέρα μπαίνει, μέρα βγαίνει η ευκαιρία δε περιμένει... ugh!

....mmmm.... λοιπόν.. Μισογύνης και νταής και στο τέρμα αδαής, κράζοντας ότι σου φταίνε όλα, κάποτε θα δεις πως οι στίχοι σου γραφτήκαν από κόμπλεξ και από μίσος, πικραμένος και καμένος, καταπιεσμένος ίσως Αλλά βλέπεις δεν πιστεύω πως χρειάζεται να βρίζεις, για να σε προσέξει ο άλλος πρέπει μόνο αρχίζεις να ριμάρεις γρηγορότερα και διαφορετικά, χωρίς συντακτικά - γραμματικά, νιώθω ορθογραφικά στον προφορικό σου λόγο λες πως ξέρεις τι εννοείς αλλά όμως δε σε κόβω! Άμα παίζεις με τις λέξεις τότε πρέπει να αντέξεις ότι κάποιοι θα μπορούνε πιο καλά να στιχουργούνε λεξιπλάστες με ιστορία δίχως μια βωμολοχία κάθε δεύτερη γραμμή, σαν καλοί κομπλεξικοί στερεότυπα τηρείτε και το γέλιο προκαλείτε θεωρώντας πως δουλεύει μα ο κόσμος κοροϊδεύει και το φέρετε καμάρι σα γαϊδούρι το σαμάρι, μα σαν κλείσει η μουσική μένετε χωρίς φωνή με φαρδιά παντελονάκια και περίεργα σκουφάκια μία κόπια όλων των ξένων παρωδία δίχως μέλλον....

...χαχ... χα - χα Φίλε αν η στιχουργία ητανέ φιλοσοφία, τότε εγώ θα ήμουν η πιωμένη η Πυθία! ο Έλληνας θέλει χαμό γουστάρει φασαρία, να ακούει για φράγκα και ποτά για γκόμενες και βία Νομίζεις πως δεν ξέρω οι στίχοι μου τι λένε; αφού αυτό πουλάει, τι να πω ρε... "τιμημένε"! εσύ με λες κομπλεξικό, αλλοί θα πουν αλήτης, δεν είμαι ακροαριστερός, δεν είμαι χρυσαυγίτης! Απευθύνομαι σε 'κείνους που-όλα-πάντα-θα-τους-φταίνε, από μικρούς τους δίδαξαν να πέφτουν και να κλαίνε μαζί με όλους τους άλλους, τωρά πλεόν κι εγώ με βλέπεις στην τηλεόραση, στο λάπτοπ και στο κινητό, ο στρατός μου μεγαλώνει, χτίζω κοσμοθεωρία! μεταβάλλω συνειδήσεις και μαζεύω απ' τα ταμεία... Μα να σου πω, ποιός πέθανε και σ' έκανε αρχηγό; φωστήρα και υπέρλαμπρο, αιώνια σωστό, που πήγες και την είδες, ο Κέντρικ ο Λαμάαρ με λεξιλόγιο Αίσοπ Ροκ, υφάκι κος Φριμάαν εγώ απ' τη ραπ ξεκίνησα, στη ραπ θα καταλήξω θα φέρω φίλους και γνωστούς και θα 'ρθω να σου δείξω... πως η δουλειά μου είναι να χαλάω τη δικιά σου, ετοιμάσου, σύντομα θα έρθει κ' η σειρά σου...! χα χα

....μμ..ναι.... Αυτή τη γη που την πατούμε μέσα της όλοι θα μπούμε, αν εσύ βιάζεσαι να φύγεις τότε να τρέξεις, να ξεφύυυγεις στις παρέες που 'χεις μπλέξει και στον κόσμο που αρέσει η βλακεία που προάγεις, όμως δες να καταλάβεις ότι φάσκεις και αντιφάσκεις και αυτά που απαρνιέσαι σε ταΐζουν και σου δίνουν τις πωλήσεις που καυχιέσαι κάθε click και κάθε like κάθε comment και subscribe συμβολίζει έναν τύπο του ανθρώπου που περνιέσαι.... Μα τώρα άκουσέ με, και θα στα πω απλά, μήπως καταφέρεις και τα πιάσεις ρε καημένε.... Σύμφωνα με αυτούς που ακούς και υπακούς, που έμαθες, θέλησες, διάλεξες να κάνεις ό,τι λένε μες το "τιμημένο" μου το σπίτι, που κόπιασα, πόνεσα, κουράστηκα να 'χω ν' αποτραβιέμαι, κανείς δε θα με κάνει να φοβάμαι να πλανιέμαι, γιατί αρκετά σας άκουσα να λέτε πως δε φταίτε για όποτε κάποιο παιδί ανούσια σπαταλιέται σε καπνισμένα bars και clubs, για ένα καφέ, μετά ποτά, από τα δώδεκα.... ψάχνοντας να βρει που μπαίνει τι και γιατί στα δεκατέσσερα.... έχοντας τα πάντα δοκιμάσει, και να χάσει τα καλύτερά του χρόνια να βαριέται, μέχρι να 'ρθει η στιγμή που κάποιος θα του πει: "έλα μαζί, τον κόσμο θα αλλάξουμε - κεφάλια θα σπάσουμε" "φυσικά! κι είχα βαρεθεί με όλα αυτά, τις γκόμενες, τους γκόμενους, την παραπάνω ευθύνη, δεν άντεχα τα έξοδα, δε θέλω γλυκερίνη!" οι τσόντες σας τους χόρτασαν, τις βλέπανε στο διάλειμμα, αν δεν είσαι με τη λύση, τότε είσαι με το πρόβλημα και εσύ και όλοι οι άλλοι, απλώς αποκαλύπτεστε πλέον είναι προφανές, δε θέλετε να σκέπτεστε να κάτσετε να δείτε, τι γύρω σας συμβαίνει ο κόσμος περιστρέφεται, γιατί είστε κολλημένοι; στο τέλος που θα φύγετε, απλώς θα ξεχαστείτε μα το κακό που σπείρατε υπόγεια θα κινείται.... Να, βλέπεις είστε, μόνο εκεί που θέλουνε να είστε, ναρκωμένοι, μες στην επιφάνεια θολωμένοι κάντε κάτι, σπάστε αυτόν τον φαύλο κύκλο ανοχής, συνενοχής.... και πείτε: "φτάνει, δε θα δώσω πίσω αυτά που έμαθα μικρός.... παρόλο που μεγάλωσα μέσα στο ίδιο χάλι" και πάρτε το ταλέντο σας, η γνώση πλοηγός, κ' αρχίστε να ραπάρετε για κάτι που συμβάλλει.... Γι' αυτοβελτίωση, αυτοεκτίμηση για κατανόηση.... τη συνειδητοποίηση ότι άλλο να 'χεις άποψη και άλλο να 'χεις δίκιο κ' ελάτε να χορέψουμε μαζί τον επινίκιο.

Κυνηγοί

Άκου φίλε μου καλά, ένα μόνο θα σου πω
η κοπέλα που κοιτάζεις με το ring στον αφαλό
θα σε παίξει, θα σου κάνει άνω-κάτω το μυαλό
και μετά θα σε αφήσει για ένα ακόμη πιο τρελό

Η αιώνια αναζήτηση μιας δυνατής στιγμής
και η θέληση για έρωτα μακριά απ’ τη συνήθεια
όλα πάντα θα σε κάνουνε να θες να σηκωθείς
όλα πάντα θα σου φέρουνε στο τέλος μια απ’ τα ίδια

Τι τα θέλεις κάθε μέρα να τις μπλέκεις στα δικά σου
μείνε μόνος σου λιγάκι, κοίτα λίγο τη δουλειά σου
και αν κάποτε μια μέρα αισθανθείς πως κάτι λείπει
τότε άρχισε να ψάχνεις, να ξεφύγεις απ’ τη λύπη…

Δυστυχώς η κοινωνία έχει κάνει τα παιδιά της
να ξεχνάνε τι ζητάνε, τους θολώνει το άρωμά της
και οι μοντέρνοι μας καιροί, στη χαμένη μας πατρίδα,
τους σκοτώνουν τη ζωή, την ελπίδα – την ελπίδα..

Και αυτό το τραγουδάκι, αν και κράτησε λιγάκι,
σε έκανε να το σκεφτείς.. να σε νοιάξει τι θα πεις
όταν σε κοιτάει στα μάτια και ετοιμάζεται να πέσει
απ’ την πιο σκληρή σου λέξη, και μετά να το δεχθεί…

Τι τα θέλεις κάθε μέρα και τους μπλέκεις στα δικά σου
μείνε μόνη σου λιγάκι, κοίτα λίγο τη δουλειά σου
και αν κάποτε μια μέρα αισθανθείς πως κάτι λείπει
τότε άρχισε να ψάχνεις, να ξεφύγεις απ’ τη λύπη…

Είμαστε όλοι κυνηγοί.

Κλαις;

δε χρειάζεσαι κανέναν που σου λέει πως δε σε θέλει
δεν τελειώσαν οι ανθρώποι, δεν τελείωσε το “μέλι”
και αν σε πρόδωσε ο “ένας” μάλλον θα ‘ταν κάποιος “άλλος”
γι’ αυτό κάνε ένα διάλειμμα και γίνε πιο μεγάλος

μάζεψε όλες σου τις σκέψεις, πιάστες κάντες μία μπάλα
βγάλε έξω όλο το μίσος, τα ποτά και τα τσιγάρα
τώρα σου μείνε ένα μέρος από ωραίες αναμνήσεις
πες πως πέρασες καλά και άστες στα παλιά θυμίσεις..

..ΑΚΟΜΑ;;

μα σου είπα ρε παιδί, η ζωή είναι μεγάλη
και αν σου φαίνεται μικρή, τότε φτιάξε μία άλλη
κάνε κάτι και για σένα, κάνε ό,τι σου αρέσει
και αν δε σε γουστάρουν οι άλλοι, λόγος πια δε θα τους πέσει

τώρα είσαι εσύ για σένα κι ο καθένας για εκείνον
ψάξε βγάλε μία άκρη, έξω απ’ τα όνειρα των λίγων
είμαι σίγουρος θα βρεις, άλλη μια φορά παρέα
και ανεξάρτητα απ’ το τέλος, κοίτα να περνάς ωραία

ωραία….. ωραία…. ωωωρρραααιιιιιιι..Α!

μα γιατί – μα γιατί – μα γιατί
θα το δεις τελικά για καλύτερα ΗΤΑΝ!

δε χρειάζεσαι κανέναν που δε λέει ότι σε θέλει
δεν τελειώσαν οι ανθρώποι, δεν τελείωσε το “μέλι”
θα βρεις να ξανα******** και μπορεί και να αγαπήσεις
μα να ξέρεις πως δε θα ‘ναι σαν τις άλλες αναμνήσεις

θα ‘ναι διαφορετικό, σχετικά εξελιγμένο
ίσως πιο ρεαλιστικό, μα στα σίγουρα φτιαγμένο
για έναν τύπο σαν εσένα, που γυρεύοντας πηγαίνει
πάλι κάπως – πάλι έτσι, τα ίδια λάθη καταφέρνει

μη κλαις – μη κλαις – μη κλαις – μη κλαις
μη κλαις – μη κλαις – μη κλαις – ΜΗ ΚΛΑΙΙΙΙΙΙΣ

προχώρα…

(Μελοποίηση των στίχων υπάρχει εδώ: http://soundcloud.com/kgk/plasma-klais)

Φορμάτ

Μου λες πως θέλεις αναβάθμιση..
βαρέθηκες τα ίδια και τα ίδια..
θέλει μνήμη ο φορητός, και σου γέμισε ο σκληρός
πότε… θα τα κλείσεις τα γαμίδια;!

Ξέρω Τζάβα και Ντοτ-Νετ,
γράφω και άψογη Εξ-Εμ-Ελ
κάθε πρόγραμμα στο φτιάχνω
και σε Σι μα και σε Περλ!

Πώς μπορείς να παραβλέπεις
όλα αυτά μου τα προσόντα
και συνέχεια να κοιτάζεις
αν κατέβηκε η τσόντα!;

Πότε θα σε πάρω να εξαφανιστούμε;
πότε θα σου κάνω ένα τσεκ-ματ;
πότε θα βρεθούμε μόνοι μας μωρό μου;
πότε θα σου ρίξω ένα Φορμάτ;
πότε θα σου ρίξω ένα Φορμάτ;

Και δεν ξέρω αν γουστάρεις
βίτσια και ανωμαλίες,
αλλά αυτό το “Κλάιεντ-Σέρβερ”
δεν ταιριάζει στις κυρίες..

Για να μείνουμε κι οι δύο
με το κάλλιστο Ιμπρέσσιον
άφησέ με να συνάψω
ένα “Πιρ-του-Πιρ Κοννέξιον”!

Πότε θα σε πάρω να εξαφανιστούμε;
πότε θα σου κάνω ένα τσεκ-ματ;
πότε θα βρεθούμε μόνοι μας μωρό μου;
πότε θα σου ρίξω ένα Φορμάτ;

Πότε θα σε πάρω να εξαφανιστούμε;
πότε θα σου κάνω ένα τσεκ-ματ;
πότε θα βρεθούμε μόνοι μας μωρό μου;
πότε θα σου ρίξω ένα Φορμάτ;
πότε θα σου ρίξω ένα Φορμάτ;

ΕΟΦ!

 

(Μελοποίηση των στίχων υπάρχει εδώ: http://soundcloud.com/kgk/plasma-format)

(Και σε video: https://www.youtube.com/watch?v=q9QoLEv1xfE)

Όχι

….ΟΧΙ, ΟΧΙ!

γιατί ψάχνεις αλλού για απαντήσεις;
αφού εδώ είναι όλες οι λύσεις
απλά δε νομίζω πως αντέχεις να κάνεις
τις σωστές ερωτήσεις…

και εξάλλου τα πάντα αλλάζουν
δε ρωτάνε, απλά σε κοιτάζουν
να τα βλέπεις αργά να σου φεύγουν
να τα βλέπεις κρυφά να ξεφεύγουν

αυτό έλειπε να σε ρωτήσει
όταν θέλησε φτερά να ανοίξει
ποιος νομίζεις πως είσαι για να θέλεις
εκείνη για πάντα δικιά σου να έχεις

οι αναμνήσεις στο παρόν τρεμοσβήνουν
και κάποια μέρα απλά σε αφήνουν
για να μπορέσεις να φύγεις χωρίς λόγο να δίνεις
σε κανένα για αυτά που διαλέγεις να γίνεις…

και όταν κάποτε αλλάξεις γνώμη
και σκεφτείς πως με θέλεις ακόμη
πως αυτά που έκανες ήταν λάθος
τότε εγώ…. τότε εγώ…

ΟΧΙ

πως τολμάς να νομίζεις πως μπορείς
να ελπίζεις για μια σχέση γεμάτη
ανοχή και αγάπη, ειλικρίνεια πάθος
να ‘ναι ο χώρος γεμάτος, για πάντα…

πως μπορείς να πιστεύεις πως γι’ αυτή
που παλεύεις, όλα αυτά τα αξίζει και
ποτέ δε θα αρχίσει να σου λέει αν τη θέλεις
να ελπίζει να ακούσει από εσένα το…

όχι, όχι

ό,τι πια και να κάνεις δε θα φτάσει να
αντέξει μια υπέροχη σχέση μες στο χρόνο
όσο και αν προσπαθήσεις δε μπορείς να
αγγίξεις την ιδέα που έχεις για το τέλειο…

έτσι είν’ η ζωή, γιατί να τη φοβάσαι
τόσες φορές έχω πει ότι πρέπει να κάθεσαι
σε μια άκρη του κόσμου και να
βλέπεις τους άλλους να περνάνε

και όταν κάποτε αλλάξεις γνώμη
και σκεφτείς πως με θέλεις ακόμη
πως αυτά που έκανες ήταν λάθος
τότε εγώ…. τότε εγώ…

όχι…

πλέον έπαψα να σε λυπάμαι
σε καινούργια ζωή προχωράμε
μακριά από μένα μακριά από σένα
από όλα τα όνειρα που πήγαν χαμένα

τραγική ειρωνεία, όλη αυτή η ιστορία
να γνωρίζω το τέλος πως μια μέρα
ένας άλλος το μυαλό σου θ’ αλλάξει
την καρδιά σου θα κλέψει μακριά μου

και όπου τώρα κι αν είσαι και τα λάθη
μας σκέφτεσαι ό,τι έγινε, έγινε, πρέπει
πια να ανέχεσαι κάθε σφάλμα που πλέον
όσο και να το θέλεις δεν αλλάζει

όχι

και όταν κάποτε αλλάξεις γνώμη
και σκεφτείς πως με θέλεις ακόμη
πως αυτά που έκανες ήταν λάθος
τότε εγώ…. τότε εγώ…

κοίτα πίσω σου ο αέρας που βλέπεις
είμαι εγώ

The Prince of Greed

Whatta peculiar thing that is the mind
it gets lost in sneaky little games
and it makes you think and wonder,
when nothing’s really wrong,
there’s something you don’t like there after all..

If you say you want to go, it will surely provide you
with pretence and excuses, yes it will not defy you,
but it will go too far and it will start to confuse you
where you’re going, who you are, what do you want to have…
and everything gets messed up just like that

And that’s when everything starts to
spin around and around,
they torment you they tire you
not a moment’s rest now!
you must always do something
that will make you feel beat
it’s the only way that you can go to sleep..

On an empty old sofa
with a blanket wrapped tight
the TV may be on, but
you just use it for light
and if you wake up at night
and you look all about
then you’ll certainly just freak completely out

“How did I end up solo?”
“What am I doing here??”
“What’s this pain that I’m feeling?”
“Why is it so unclear?”
“Where’s the world really headed??”
“-I bet they have no clue…-”
“There’s a tight white coat awaiting just for you”

And that’s when everything starts to
spin around and around,
they confuse you they tire you
not a moment’s rest now!
you must always do something
that will make you feel beat
it’s the only way that you can go to sleep..

If you think that things are slowly getting better
that one day everything’s gonna be just right
then my dear old friend I warn you,
tell your heart what I bestow you,
you should know that it’s all gonna turn to shite
you should know that it’s all gonna turn to shite
you should know that… it’s all gonna.. turn to shite

Because love and honesty..
is all just a fallacy
in a place where nothing ever is alright!..

Ο Πρίγκιπας Της Απληστίας

Τι παράξενο πράγμα το μυαλό
σου παίζει ύπουλα παιχνίδια
σε κάνει να νομίζεις,
όποτε όλα πάν’ καλά,
πως κάτι δε σ’ αρέσει τελικά..

Και αν θελήσεις να φύγεις, τότε αυτό θα σου δώσει
λόγους, δικαιολογίες, ναι δε θα σε προδώσει,
όμως το παρακάνει και σε κάνει να μπλέκεις
το που πας και ποιος είσαι, το τι θέλεις να έχεις..
και όλα τα μπερδεύει ξαφνικά

Και τότε αρχίζουνε όλα
να γυρίζουν πολύ,
σε τρελαίνουν σε τρέχουν
μην καθίσεις στιγμή!
πρέπει πάντα να κάνεις
κάτι να κουραστείς
γιατί μόνο έτσι πλέον θα κοιμηθείς..

Σε ένα άδειο κρεβάτι
μια κουβέρτα αγκαλιά
η τηλεόραση παίζει
μα δε βγάζει μιλιά
και αν ξυπνήσεις το βράδυ
και τριγύρω σου δεις
τότε φίλε μου θα τρομοκρατηθείς

“Μα πώς έμεινα μόνος?”
“Τι γυρεύω εδώ??”
“Γιατί υπάρχει ο πόνος?”
“Μα τι ψάχνω να βρω?”
“Πού βαδίζει ο κόσμος??”
“-μήπως ξέρουν και αυτοί…-”
“Και είναι όλοι τους τρελοί τρελοί τρελοί”

Και τότε αρχίζουνε όλα
να γυρίζουν πολύ,
σε μπερδεύουν σε τρέχουν
μην καθίσεις στιγμή!
πρέπει πάντα να κάνεις
κάτι να κουραστείς
γιατί μόνο έτσι πλέον θα κοιμηθείς..

Και αν νομίζεις πως τα πράγματα θα φτιάξουν
πως μια μέρα θα είναι όλα πιο καλά
τότε φίλε μου φυλάξου,
αν αντέχει η καρδιά σου,
να το ξέρεις πως θα γίνουν πιο σκατά
να το ξέρεις πως θα γίνουν πιο σκατά
να το ξέρεις… πως θα γίνουν.. πιο σκατά

Γιατί ο έρωτας και η αγάπη..
είναι όλα μια απάτη
σ’ ένα μέρος που τίποτα δεν κρατά!..

(English version)

(Μελοποίηση των στίχων υπάρχει εδώ: https://soundcloud.com/kgk/muzikal)

(Εμφανίζεται στο http://www.isee.gr/manifestation/manifestation.pdf)

Κάτι Ηλεκτρικό

Πλησίασε σε μένα, μη φοβάσαι, δε δαγκώνω -πάντα-
θέλω μόνο να σε δω λιγάκι από κοντά…
εγώ δεν είμαι ο τρόμος που θα πάρει την ψυχή σου
είμαι απλώς εκείνο που σκοτώνει τη ζωή σου!

Θέλεις να με βλέπεις, να με αισθάνεσαι κοντά σου
πάντα με προσέχεις, μη σου πάθω τίποτα -χαχα-
σίγουρα δε θα άντεχες μακριά μου ούτε μια μέρα
είμαι κύριο μέρος σου, περνάω ευχάριστα :-)

Λες πως σε βοηθάω, πως σου δίνω ό,τι ζητήσεις
σκέφτηκες ποτέ ότι αυτό θέλω κι εγώ ;
να είσαι δέσμιος μου, να μη ζεις και να φοβάσαι
μήπως δεν ανοίγω, μήπως σου καταστραφώ…

Και ξαφνικά ξυπνάς και όλα γύρω αναβοσβήνουν
η σκέψη σου θολώνει, δε θυμάσαι τίποτα,
με χέρια πια τρεμάμενα, πιάνεις τη συσκευή μου
μου λες πως με ονειρεύτηκες και πόσο σου έλειπα

Το ξέρω πως δε μ’ αγαπάς, είμαι υποχείριο σου
αισθάνεσαι αφέντης, λες πως με κυριαρχείς
μα σίγουρα θα κλάψεις άμα φύγω από κοντά σου
και τότε θα γελάω καθώς ψάχνεις να με βρεις

Υπήρχαν βλέπεις εποχές με ανθρώπους σαν κι εσένα
που δεν είχαν την ανάγκη για κάτι ηλεκτρικό
ζούσανε χαρούμενοι με αγάπη και ενδιαφέρον
δεν άφηναν να τους χωρίζει τίποτε το ψεύτικο

Χειρότεροι εχθροί είναι όσοι μοιάζουνε με φίλους
και νομίζω πως εμείς έχουμε γίνει κολλητοί,
κάτσε λίγο ακόμα να απολαύσεις τα κουμπιά μου
ξέρω πως το θες, ναι δε μπορείς να κρατηθείς

Και ξαφνικά ξυπνάς και όλα γύρω τρεμοσβήνουν
η σκέψη ξεθολώνει, βλέπεις ξεκάθαρα,
τα χέρια σου μαγκώνονται, γύρω απ’ το κορμί μου
και ξαφνικά το όνειρο, αλλάζει πρόσωπα

Αισθάνομαι με δύναμη να πέφτω προς τον τοίχο
κομμάτια από το σώμα μου, έγιναν θρύψαλα
το party μας τελείωσε, είναι καιρός να φύγω
μπορεί να τερματίστηκα, όμως δεν πέθανα…

Είμαι παντού τριγύρω σας, εκεί όταν ξυπνάτε
η παρουσία μου εδώ είναι κοινώς αποδεκτή,
λέτε πως με χρειάζεστε και πόσο με αγαπάτε
εγώ θα είμαι εδώ, μέχρι το τέλος σας μαζί!

TechnoFreaks – Η Γενιά Του 2000

Η τρίτη συλλογή στίχων των “TechnoFreaks” υπήρχε από το 1999 στο hack.gr, μέχρι τη διακοπή της σελίδας. Παρακάτω θα βρείτε το πλήρες κείμενο όλων των τραγουδιών. ©1999

[1] "Κεραυνοί"

Τώρα που λάμπει
φανερά ο ουρανός
και ο θόρυβος κατέλαβε
το κάτασπρο το φως
η λάμψη πλημμυρίζει
ολόκληρη την πλάση
κανείς δε θα μπορέσει
πια να το ξεπεράσει

Υπόκωφος ο τρόμος
χτυπάει χωρίς ωράριο
μπορεί να είναι για μέρες
ή μόνο μέχρι αύριο
όμως πια όλα τώρα
πνιγήκαν στο υγρό
τίποτα δε σας σώνει
από του Δία το θυμό

Η αστραπή χτυπάει
σα μια προειδοποίηση
σε λίγο θα πεθάνει
όποιος δεν πήρε είδηση
σφίχτε γερά τα δόντια
άνοιξε ο ουρανός
και ήρθε καταπάνω μας
ο μέγας Κεραυνός

Τα σύννεφα πληθαίνουν
η ομπρέλα ανοιχτή
οι αδαείς νομίζουν
πως έρχεται βροχή
ο κόσμος δείχνει μαύρος
χλωμός κάτω απ' τα σύννεφα
κατάθλιψη μεγάλη
και όρεξη για τίποτα

μα μην ανησυχείτε
ο ύπνος δε σας παίρνει
το πλάσμα θα αλλάξει
ακίνητο δε μένει
τα κύματα ενισχύονται
πυκνώνουν πιο πολύ
σε λίγο θα πλακώσει
όλη του Θορ η οργή...

Η αστραπή χτυπάει
σα μια προειδοποίηση
σε λίγο θα πεθάνει
όποιος δεν πήρε είδηση
σφίχτε γερά τα δόντια
άνοιξε ο ουρανός
και ήρθε καταπάνω μας
ο μέγας Κεραυνός

Η πιο απλή πράξη της φύσης...
μπορεί να γίνει απλά δολοφονική...
προσοχή... η αδράνεια βλάπτει
..........κεραυνοί..........

[2] "Η Γενιά Του 2000"

Το μέλλον μοιάζει τόσο μακριά,
δε σε τρομάζει, είσαι τόσο κοντά
ξέρεις όλα τα άσχημα που θα γίνουν
δε πειράζει, αρκεί να μη σε θίγουν

Όλα είναι αιχμηρά, σπάνε γίνονται κομμάτια
όλα είναι λυπηρά, τόσο γκριζωπά και άδεια
αυτός ο κόσμος, ο νεκρός από χέρι
έδωσε στο θύμα το θανάσιμο μαχαίρι
που είδε το μέλλον, τα κατάλαβε όλα
τον έπλασαν για να, τους υπακούει αυστηρά
σε αυτούς, ρατσιστές και φρικιά
καθάρισε βλέπετε η σκόνη που απλώσαν
ήταν αυτοί, που τον μαχαιρώσαν...

Είν' ο κόσμος έτοιμος για μας...?
τα παιδιά χωρίς μανάδες...
η γενιά του 2000...
παιδιά...

Όλα γύρω, μια οπτασία
παραλήρημα από κάποια ουσία
ο πόνος μεγάλος, έχει διαφορά
δε θα αντέξω, αυτή τη φορά

Πού θα πρέπει το μυαλό μου να τρέξει?
τί πράγματα έχει να δει,
να σκεφτεί... αν μπορεί,
ίσως να ησυχάσω, άμα τους ξεγελάσω,
"πέθανε ο 4, πετάχτε τον έξω"
μετά θα ξυπνήσω, ω θαύμα του κόσμου
πόσα θα γνωρίσω τώρα πια μόνος μου
δε θα χρειάζεται αναφορές να τους δίνω
και κανείς δε θα μου μάθει πως πίνουν το κώνειο
ας το δοκιμάσω, τη ζωή μου ν' αλλάξω...

Είν' ο κόσμος έτοιμος για μας...
τα παιδιά χωρίς μανάδες...
η γενιά του 2000...
παιδιά...

Παραμένω μες την ίδια οπτασία
ευτυχώς εξασθενεί η ουσία
ο πόνος κοντεύει από μένα να φύγει
καλύτερα να κάνω, τη μεγάλη αποφυγή
ρίχνω το ρεύμα, στο μυαλό μου δε φτάνει
κλείνω τα μάτια, χαλάει η μηχανή
νομίζω κατάφερα, να τους ξεγελάσω,
"πέθανε ο 4, πάμε να τον κάψω"

Το σώμα μου νεκρό, δε μπορούσα να γνέψω
όλα τα ξέχασα, με πέταξαν έξω
οι στάχτες μου τώρα, με τον αέρα πετάνε
το τέλος που έψαχνα, όνειρο θα 'τανε
ίσως η ψυχή που για λίγο μου δώσαν
κάπου να τρέχει και ας τη σκοτώσαν...
αμολημένη προς μια νέα αρχή,
ελεύθερη, ωραία... και αληθινή

[3] "Δικτυακή Ζωή"

Όλες εκείνες τις στιγμές
που αυτός ο κόσμος με βαραίνει
το σπίτι μοιάζει φυλακή
και η λογική αργοπεθαίνει

Πώς θα περάσει αυτή η μέρα?
τώρα με σένα μακριά
πρέπει να πάω παραπέρα
εκεί που όλα είναι γλυκά

Ψηφιακή ζωή και πάλι
η τελευταία διαφυγή
μας έχει μπει μες το κεφάλι
χωρίς εξόδους για να βγει

Γιατί να θέλεις να σκοτώσεις
το θαύμα της τεχνολογίας
εκεί που όλα είν' ωραία
μια τέχνη επικοινωνίας

Η ηρεμία που βασιλεύει
συνθλίβει κάθε φασαρία
και οι διαφορές που επικρατούν
δε φτάνουν σε αντιδικία

Ψηφιακή ζωή και πάλι
η τελευταία διαφυγή
μας έχει μπει μες το κεφάλι
χωρίς εξόδους για να βγει

Αυτή η τελειότητα
απόλυτη γαλήνη
είναι κάτι το άπιαστο
των πλανητών η ύλη

Το δίκτυο 'επλάσθει για θεούς
θεούς που συγχωρούνε
και αυτοί που δε τ' αντέχουνε
ποτέ δε θα το βρούνε

Εκεί όλα τα προβλήματα
μοιάζουνε ξεγραμμένα
ο κόσμος των παραμυθιών
πήρε μορφή για σένα

Στο προσωπείο που φοράς
ψυχή μπορείς να δώσεις
δικτυακή παραλλαγή
του κόσμου διαδόσεις

ψηφιακή ζωή.. για πάντα...

[4] "Ένα"

Μάλλον θα το ξεπεράσω
μου λένε όλοι να αλλάξω
δεν έχω τίποτα να χάσω,
εκτός, από εμένα...

Ένα, ένα έχουμε γίνει, ένα
και πλέον τώρα πια για μένα
στον κόσμο δεν υπάρχει άλλο κανένα

Η απόλαυση μοναδική
μια γεύση που ποτέ δε φεύγει
και πάντα μέσα στο μυαλό
μόνιμα μένει, καρφωμένη

Η ανάμνηση ξεχωριστή
αλλά πολύ δε διαρκεί
γιατί αν πρέπει πια να φύγει
εγώ έχω να κάνω την αρχή...

Ένα, ένα έχουμε γίνει, ένα
και πλέον τώρα πια για μένα
στον κόσμο δεν υπάρχει άλλο κανένα

Και έτσι που 'ρθανε τα πράγματα
η νέα μου ζωή δεν επιτρέπει
πίσω να κοιτάω σα να ψάχνω
την άλλη μεριά απ' τον καθρέφτη

Όσο και αν άλλαξα από τότε
το μέλλον απλώνεται αργά...
και όλα αυτά που αγαπούσα
πάλι θα μου βγουν μπροστά...

Ένα, ένα είχαμε γίνει, ένα
και έτσι τώρα πια για μένα
στον κόσμο δε χωράει κανένα...

[5] "Η Θεωρία Του Βομβητή"

Άμα φίλε στο καρότσι
αποδείξεις θεωρία
ότι ο κόσμος θα αντέξει
χωρίς να 'χουμε θρησκεία,
τότε πάει το "άνω-θρώσκω"
όλοι "ζώ-α" θα γενούμε
human made robotάκια
προς το τέλος περπατούμε

Άμα, εσύ, το έχεις συνηθίσει
και νομίζεις πως σ' αδίκησε η φύση
αν το μόνο που ζητάς είναι εκδίκηση
από έναν κόσμο χωρίς κατανόηση
δικαιώμά σου η άποψη, γράφτη σε βιβλίο
πούλα πολλά αντίτυπα και τρέχα για ταμείο
όμως κάνε μας τη χάρη και κράτα την εκεί
όπως κι αν το πλασάρεις, και πάλι δεν αρκεί...

ΚΩΛΟ-ΒΟΜΒΗΤΗ
αυτό είσαι, η μηχανή που ενοχλεί...
ΚΩΛΟ-ΒΟΜΒΗΤΗ
ήχους βγάζει και μιλάει, προχωράει δε κολλάει...
ΚΩΛΟ...ααχχ...

Αν το τέλος ήταν γρήγορο..
σα να σου κόβω το ρεύμα,
τότε ρε φίλε, χάνεται το πνεύμα,
προχωρούμε σε μια... άδεια ζωή,
χωρίς ψυχή...
τί υπάρχει, πιο πέρα από εκεί?
μαύρες τρύπες... όλες στο νερό
άδειες, σαν τη λογική σου...
μαύρες, σαν τη καρδιά σου...
όλες... μέσα στο νερό...

ΚΩΛΟ-ΒΟΜΒΗΤΗ
αυτό είσαι, η μηχανή που ενοχλεί...
ΚΩΛΟ-ΒΟΜΒΗΤΗ
ήχους βγάζει και μιλάει, προχωράει δε κολλάει...
ΚΩΛΟ...χαχα!...

Κάτσε κάτω, και χαμογέλα,
αυτό είναι κάτι που το κάνεις καλά,
μας χτυπάς, δεν πονάς?
Τί μου λες? άντε βρες, μια ψυχή,
να τη βάλεις εκεί... στην υποδοχή,
την τόσο άδεια, πουτάνα ζωή
σα μια σκέψη, χωρίς κατανόηση,
τόσο άδεια... όλα σκοτάδια...
γιατί όλα αυτά?...
Ξεκόλλαααα...

[6] "Εξ Αιτίας"

Κανείς δε νοιάζεται για μένα
το πως αισθάνομαι, όχι αν απλά αναπνέω
Απλά με θέλουν να δουλεύω
σα μηχανή, ασταμάτητα σωστά
Πολλοί κηρύττουν το αντίθετο
να ζήσουμε όλοι μαζί, με αλληλεγγύη
γιατί?

Εξ αιτίας
του πόνου της αδιαφορίας
Εξ αιτίας
της σάπιας μας της κοινωνίας
Εξ αιτίας
του τρόμου της ελευθερίας
Αυτοκτονώ...

Η πόλη πια με έχει καταπιεί
και ένας με το σύνολο έχω γίνει
Όσο και να θέλουν να μας ξυπνήσουν
κανείς ποτέ δεν άφησε τη σιγουριά για την ιδέα
Οι ιδέες πληγώνουν, σκοτώνουν, καθηλώνουν
κι έτσι εκφράζονται από λίγους
γιατί?

Εξ αιτίας
της μάζας κάθε πολιτείας
Εξ αιτίας
του μάκρους κάθε κωμωδίας
Εξ αιτίας
του φόβου της αναπηρίας
Αυτοκτονώ...

Πρόσεχε μη χαθείς...
Πρόσεχε μην εκμηδενιστείς
και ποτέ να μην απαρνηθείς, την -αγάπη-

Εξ αιτίας... οι λόγοι της αυτοκτονίας

[7] "Σάπια Γενιά"

Μας έφαγε η εφηβεία
πνιγήκαμε μες την κακία
όλη η ζωή μας μια κηδεία
από χαρά και δυστυχία...

Μας χάλασε η ελευθερία
χαθήκαμε απ' την πορεία
ευθεία, προς την αποτυχία
ξεχάσαμε την ευτυχία...

ΣΑΠΙΑ ΓΕΝΙΑ

- και ξαφνικά φοβάσαι
τους φίλους σου λυπάσαι -

Μας έφαγε η δημοκρατία
και απ 'την πολύ ελευθερία
γίναμε όλοι αηδία
με απόψεις για την κοινωνία

ΣΑΠΙΑ ΓΕΝΙΑ
μόνη λύση... η γενοκτονία
ΣΑΠΙΑ ΓΕΝΙΑ
το μόνο που μας μένει...
μια μαζική αυτοκτονία!

Συνέχισε η φασαρία
εσείς δεν έχετε παιδεία
λες και σας γέννησαν θηρία
μακριά από κάθε πολιτεία

Κανείς δε κέρδισε με βία
ούτε με το να σπάει θρανία
μόνο πετάει την ευκαιρία
του να λυθεί η αντιδικία...

ΣΑΠΙΑ ΓΕΝΙΑ

- και ξαφνικά ξυπνάς
χωρίς να ξέρεις που να πας -

ΣΑΠΙΑ ΓΕΝΙΑ

- και συνειδητοποιείς
πως δε θέλεις πια να ζεις -

ΣΑΠΙΑ ΓΕΝΙΑ

- τι άλλο να πούμε...
η λύση είναι μία... -

Σσσσσσσσσσσ...

ΜΙΑ ΟΜΑΔΙΚΗ ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΑ
...
ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ....
ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΑ....
ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ....
ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΑχχ.....

[8] "Μ.Α."

Η αγανάκτηση με καίει
πιο πολύ και από φωτιά
δε νομίζω, δε θα έρθει
πάει πέρασε γλυκά...
δε θα της ξαναμιλήσω
όχι όπως μου 'χει φερθεί
τέρμα ξέχασέ τα όλα
και εδώ ας διακοπεί

Δεν είναι μίσος
την αγαπούσα
Δεν είναι πάθος
ναι, τη ξεπέρασα
Είναι θυμός... τόσο αγνός
που μοιάζει κακός
πρέπει κάπως
να το προσπεράσω
αλλιώς ποτέ
δε θα μπορέσω να αλλάξω...

Μίσος και Αγάπη
Όλα μια απάτη
Μίσος και Αγάπη
Όλα μια απάτη

Μια διαπίστωση τρομακτική
αυτή η ζωή, είναι μοναδική
τα λάθη γίνονται μόνο μία φορά
και η γραμμή εκεί τελειώνει ξαφνικά...
Δεν έχει άλλες ευκαιρίες
σε αυτό το κόσμο δυστυχίας
όλα τελειώνουν πριν αρχίσουν
και στο τέλος μένει μόνο η σιωπή

Μίσος και Αγάπη
Όλα μια απάτη
Μίσος και Αγάπη
Όλα μια απάτη

Τα αμφιλεγόμενα αισθήματα που έχεις
δε μου κάνουν καλό
αν δε ξέρεις να τ' αντέχεις
Πρέπει πρώτα να τα βρεις
εσύ με τον εαυτό σου
όχι, μη βιάζεσαι, πάρε τον καιρό σου
Βέβαια μη περιμένεις, εγώ να σου μιλήσω
η ηλικία μου δεν επιτρέπει να σε συγχωρήσω...

[9] "The TV-Rapsody"

Αγαπημένο μας κοινό, καλή σας μέρα
θα περάσουμε καλά μαζί, πέρα για πέρα
έχουμε πολλά να δείτε, ναι μονό εσείς
γιατί είχες την τύχη, να συντονιστείς...

Ας αρχίσουμε με πράγματα, χρήσιμα που μοιάζουν
δεν έχω ιδέα τι κάνουνε, αλλά δε με νοιάζουν
εγώ πληρώνομαι καλά, για να σας δουλεύω
όλους τους ψυχωτικούς... να κατακλέβω,
Λες πως είσαι χοντρός, με άσχημες ρυτίδες
εγώ πολύ που χέστηκα αν έχεις και ρίγες...
αλλά για να σου πω, έχω εδώ μια κρέμα,
σε 10 λεπτά, σε κάνει σαν εμένα
όμορφο με μυς, γκόμενες στο πλάι,
χλιδάτος με χαμόγελο, κι οπού με πάει...
γι' αυτό τρέχτε, να τηλεφωνήσετε,
σαν τηλεκατευθυνόμενα ζωάκια που είστε...
ακούστε εμένα, το μεγάλο αρχηγό σας
το μόνο που θέλω, είναι το καλό σας
και μην ξεχάσεις, να υπογράψεις, κάτω απ' τη γραμμή,
φέρε την πιστωτική, για να δούμε αν περνάει...
όλα καλά, φεύγω για Χαβάη,
να μας θυμάσαι και να άντε γεια σου,
έκτος βέβαια, αν θέλεις τα λεφτά σου...

Συνεχίζουμε κοινό μου μ' ένα θέμα καυτερό,
η γιαγιά του μπατζανάκη, έχει γκόμενο το γιό,
σε λιγάκι εδώ μέσα, θα εισβάλλει το μωρό,
ναι ρε θα 'ρθει μπουσουλώντας, έχει άποψη κι αυτό
Και για πες μου ρε παππούλη, θες να κάνεις κι άλλα λάθη?
θα αφήνεις να σου χώνει κέρατο σαν το ελάφι?
Πώς αντέχεις τα δυο ζώα, να το κάνουν όλη 'ν ώρα
και εσύ ο κακομοίρης, μια ζωή να οκνηρείς
δε σου κάθεται η γριά?!... κάντε κάτι ρε παιδιά!
Και μου λένε απ' το control, όλοι βλέπουνε εμάς,
μπράβο ρε σακατεμένε, έγιν' άγριος σαματάς,
μόλις έγινες ρεζίλι, μπρος σε όλη την Ελλάδα
και για ανταμοιβή σου, πάρ' μια θέση σε φυλλάδα,
πρέπει πια να χαίρεσαι, για τον εαυτό σου,
πάρε το πιστόλι, είν' όλο δικό σου,
άλλη μια ευκαιρία, για ένα ρεπορτάζ,
να κοπεί το τελευταίο... στο μοντάζ,
στο σημείο που αλλάζουμε ό,τι λένε,
και γυρίζουμε το θέμα όπου εμείς το θέλουμε...
με λίγη τύχη και έχοντας λαδώσει,
μπορούμε να φτάσουμε, μέχρι των 8.30...
...Μη μου πεις, πώρωση!
ΘΥΜΑΤΑ!!!!!

Και τώρα κοινό μου, ώρα για ειδήσεις
αμέσως μετά, απ' τις διαφημίσεις,
γιατί πρώτα βγάζουμε λεφτά...
και μετά φέρνουμε, το φόβο στα σπίτια...
Έλα αρχίζουμε, ρίξε το σήμα,
βάλε make-up στον τύπο με το ποίμα,
μη γυαλίζει η μάπα όταν του λέμε να γελάσει
γιατί αυτό, μπορεί τα πάντα να χαλάσει...
Η φρίκη, ο τρόμος,
το δράμα, ο πόνος,
φαντάσου δηλαδή, να ήτανε πόλεμος
ποιός θα πάρει, το αποκλειστικό,
κάτσε να βγάλω, το περίστροφο,
άντε πάμε, όλοι μαζί παιδιά!
"ΚΑΝΤΕ ΣΤΗΝ ΠΑΝΤΑ, ΠΕΡΝΑΝΕ ΤΑ MEDIA"
Κάθε μήνα, κάνουν και συγκέντρωση,
ν' αποφασίσουν, ποιό θα υπερισχύσει...
οι κλέφτες, οι ψεύτες... οι υποκριτές?
σεισμοί και φωτιές,
πλημμύρες, ναι δες...
τον κόσμο ν' αλλάζει, απ' τ' ανθρώπου τα χέρια
τα λόγια μεγάλων, να μοιάζουν μαχαίρια,
έλα να πατήσεις, της γνώσης τα παρτέρια...

Κάπως έτσι, τελειώσαμε και πάλι,
τα λέμε αύριο στο ίδιο κανάλι,
ίδια συχνότητα, ίδια η θλίψη,
σου λέω ρε φίλε, μία είν' η λύση...
Πάτα το κουμπί!
The TV-Rapsody

[*] "L!FE (outro)"
program life;
var
    i:integer;
begin
    i:=0;
    while i=0 do
    begin
        writeln('I want to L!VE');
        writeln('I want to L0VE');
        writeln('I want to L!VE in L0VE');
        writeln(' I want to... ');
    end;
end.

TechnoFreaks – Madness

Η δεύτερη συλλογή στίχων των “TechnoFreaks” υπήρχε από το 1997 στο Geocities, μέχρι την εξαγορά της Yahoo. Παρακάτω θα βρείτε επιλεγμένα αποσπάσματα των τραγουδιών. ©1997

[1] "Θα Δεις"

[...]

Νύχτωσε πάλι... κρύφτηκε ο ήλιος...
πάει η παρέα... τέλος γι' απόψε...
γύρισες σπίτι... πίσω στην τρύπα...
στο δωματιάκι... μπροστά στο PCάκι...
τριγύρω στον κόσμο... με ένα chipάκι...

Όταν περνάει η ζωή από μπροστά σου
και σου φαίνεται πως βλέπεις διαφήμιση,
αν δε θες να ζήσεις μέσα στην αφάνεια
κι άμα θες να είσαι έξω απ' τη δυσφήμιση,
τότε βγες κι εσύ εδώ μαζί μας
μακριά από τον πόνο της ζωής,
ελεύθερος από τα λάθη άλλων
ελεύθερος να πεις ό,τι ποθείς

[...]

Η γνώση ο φθόνος, η ζήλια ο πόνος,
αρχεία σειρά, δε σε βγάζουν πουθενά
άνοιξέ τα, κάνε κάτι μ' αυτά,
κάνε τη διαφορά... προσεκτικά
μη σε πιάσουν ξαφνικά
και σε πάνε μακριά...
καλά είσαι εδώ... μαζί μας,
ενωμένοι εμείς θα τους φάμε,
θα δεις...

[...]

κι όταν τελειώσει, αυτή η μάχη
θα παρακαλούσες, να μην γελούσες
με τα παιδάκια, μπροστά στα PCάκια
θα δεις...

[...]

[2] "Format C:"

Εδώ και κάτι μήνες τα 'χει παίξει το PC
έληξε η εγγύηση και δεν φτιάχνεται for free
προγράμματα χαλάνε, το 'να μετά απ' το άλλο
λες και το 'χουν βάλει σκοπό να με τρελάνουν

[...]

Άμα το PC τα φτύσει
και έχεις πέσει μες τη θλίψη
αν σου φαίνεται ο putor
ότι βρίσκεται σε σήψη
τα 'χεις δοκιμάσει όλα
και δεν πάει παραπέρα...
μία είναι η λύση.....
FORMAT C:

[...]

[3] "Σχολείο"

[...]

Μέχρι το Λύκειο μας δίνουν τις βάσεις,
μετά μας μαθαίνουν πως να περνάμε τις διαβάσεις της ζωής,
μέσα από τα εμπόδια και τους εχθρούς, τους μανιακούς,
άντε φύγετε από 'δω, να μη σας βλέπω
είστε λυπηροί, εσείς και η ζωή σας
η δικιά μου ανύπαρκτη, αρά δε με νοιάζει τι θα πείτε,
άντε πνιγείτε... δε σας γουστάρω... να πα να γ********

Στο σχολείο σου μαθαίνουν μαλακίες...
για εκείνα τα καλά παιδιά μακριά από φασαρίες,
δεν καπνίζουν, χασίς δε ρουφάνε,
τη φούντα γι' αυτούς, οι τσολιάδες τη φοράνε...

[...]

[4] "Επανάσταση"

[εισαγωγή με απόσπασμα από το Gloria Eterna του Νίκου Γκάτσου]

[...]

Η φρίκη, ο τρόμος, το δράμα, ο πόνος,
στον κόσμο που ζούμε, έτσι είν' ο πόλεμος
πονάει, πεινάει, και θέλει να φάει
γουστάρει τη βία, θανάτους κι απώλειες
φίλοι γνωστοί, έχουν χαθεί,
αντίο φωνάζουν... στην Επανάσταση...

[5] "Παράνοια"

[...]

Γιατί να ανέχομαι τα λάθη σας
και να πληρώνω εγώ τα πάθη σας
τις μαλακίες που κάνατε, για να επιβιώσετε
γρήγορα λεφτά, με οικονομία να γλυτώσετε
δε μ' ενδιαφέρει, ο κόσμος αυτός
θέλω τον άλλο, τον αποστειρωμένο
μακριά από την τρέλα και την παράνοια σας

Δε γουστάρω να ακούω τις home-made σας ειδήσεις
ούτε να τρώω brain-wash, απ' τις διαφημίσεις

[...]

[6] "Ξαναζήσε"

[...]

μη σε φάει η γκόμενα ούτε και ο Καβάφης...
να θυμάσαι πάντα, τη ζωή σου εδώ,
κι αν εσύ θελήσεις, πίσω να γυρίσεις,
δώσε τέλος στη μιζέρια και τη κακομοιριά
κάνε ένα dial-up και ψάξε στα παλιά,
εμείς θα σε βοηθήσουμε, όπως πάντα...
σαν το παλιό καιρό... να επιστρέψεις,
να ξαναζήσεις, να επαναληφθείς...

[7] "Κάτι Διαφορετικό..."

[...]

όλα είναι φιλικά, pausterized φυσικά
όλα είναι πονηρά, αισχρότητες γεμάτα

έτσι είν' και η ζωή, ένας κύκλος που γυρίζει
κάθε μέρα που περνά πιο πολύ μας βασανίζει

ποιός να ξέρει που θα κάτσει και δε θα γυρνάει πια
πότε αυτός θα σταματήσει... ας μην είμαστε παιδιά...

[...]

[8] "Τεχνοφρικιά"

[...]

θέλαμε να πούμε το πως νοιώθουμε
για τη ζωή που δε ζούμε...
αρχίσαμε λοιπόν, να γράφουμε τους στίχους
χωρίς μουσική, μονάχα με ήχους,
λέξεις σειρά, τα background σταθερά
με μόνο σκοπό, να κάνει ρίμα
να βγαίνει το ποίμα, να πιάνεις τι λέω
χωρίς να παραπαίω... μέσα στην τρέλα,
με παίρνει το ρεύμα, αρχίζει το δράμα,
και να το το κλάμα... ήρθανε πάλι,
οι δύο μεγάλοι, με τα άσπρα ρούχα
κι ένα σφιχτό μπουφάν,
μάλλον θα θέλουν μέσα να με πάνε...
μαζί με τους άλλους,
τα ΤΕΧΝΟΦΡΙΚΙΑ

[...]

TechnoFreaks – No More Heroes

Η πρώτη συλλογή στίχων των “TechnoFreaks” υπήρχε από το 1997 στο Geocities, μέχρι την εξαγορά της Yahoo. Παρακάτω θα βρείτε επιλεγμένα αποσπάσματα των τραγουδιών. ©1997

[1] "Ο Δάσκαλος"

[...]

για να του δείξω την κακία
που 'χω μες την ψυχή μου,
κλειδωμένη και κρυμμένη
κάτω απ' όνειρα και πόθους,
δεν είμαι σαν τους άλλους
τους ανθρώπους...

[...]

[2] "Πού Θα Τους Πάει..."

[...]

c' est la vie λέω και προχωρώ μπροστά,
πάντα δυναμικά... στο 2000...
πού θα τους πάει,
θα δουν τι 'εστί κομπιουτεράδες...

Στην αληθινή ζωή κανείς δε μου μιλάει
δε με χαλάει...
μονό λιγάκι μου τη σπάει...

[...]

[3] "Ο Παράδεισος"

[...]

Άμα νοιάζεσαι για μένα τότε το κρίμα στο λαιμό σου
γιατί όπως βλέπεις δε νοιάζομαι 'γώ...
άμα δε σ' αρέσω και δε με πας,
μη μου μιλάς... δε με χαλάς
έχω μάθει να αντέχω και χωρίς να μ' αγαπάς

[...]

[4] "...and this is my manifesto"

[...]

Το Ιντερνέτ είν' η λύση
το IRC η ζωή,
τα παιχνίδια η φάση
και το Hackin'...
το έγκλημα! χαχα

[...]

δε μ' αφορά, δε μ' ενδιαφέρει, ν' ακούω
να μου λες εσύ τι με συμφέρει,
εγώ θα φύγω, θα σας ξεφύγω...

[...]

[5] "Cyberia"

[...]

Έτσι ήτανε πάντα
κι έτσι θα παραμείνει
γιατί πάντα θα υπάρχουμε εμείς
μας κοιτάς και ζηλεύεις
τις γνώσεις μας θέλεις
κοίτα τες καλά γιατί
ποτέ δε θα τις δεις από κοντά...

[...]

[6] "Γιατί?"

[...]

Και λέω ευτυχώς που υπάρχει το δίκτυο
και μπορούμε να κρυβόμαστε, πίσω από μια οθόνη
μη παραδεχόμενοι τα λάθη μας, τα πάθη μας
τις μαλακίες που κάναμε για να επιβιώσουμε
ή στην προσπάθειά μας... να μην κάνουμε κι άλλες...

και μπαίνουμε on-line, όλο χαρά και αγωνία
μα με τη μία μας λέει, πως πέσαμε έξω...
από το server... απ' τη ζωή? γιατί...

[...]

[7] "Ο Κόσμος Μας"

[...]

Αν δε θέλεις πια να ζήσεις
θέλεις μόνο να χτυπήσεις
το κεφάλι σου στον τοίχο
και τον κόσμο μας ν' αφήσεις
ακολούθησε εμένα
που ακολουθώ τους άλλους
κι άντε κάνε ό,τι κάνω
πριν σε πούμε περασμένα...

Απλώς να υπάρχεις, χωρίς να ζεις
δουλεύει και πιάνει...
σε κρατάει ζωντανό
μέχρι να ωριμάσεις,
όπου θα δεις τη ματαιότητα μέσα στα πάντα
ναι.. στα πάντα...

Όχι αγαπητέ μου φίλε
αυτοκτονία δεν είν' η λύση
πάντα θα υπάρχει κάποιος
δίπλα σου να σε βοηθήσει...

[...]

[8] "Το Διαδίκτυο"

[...]

Όσα games κι αν περάσουν
όσοι printer και ν' αλλάξουν
όσα CPU και να 'ρθουν
όσες speed και να ανέβουν
ένα θα 'ναι πάντα εδώ...
ΤΟ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ

[...]

Οξεία μπακουρίαση και ψιλοβαρεμάρα
δεν έχουμε πια πέραση και έφυγε η κορμάρα
αλλά εγώ δε νοιάζομαι, τώρα έχω αυτό
και τρώω τον καιρό μου, μέχρι να παντρευτώ...

[...]