Φωτιά το Σαββατόβραδο

Ατέρμων ηλιθιότητα η συνεχής απόπειρα εύρεσης ικανοποίησης, αποτυχημένη – τελικώς – λόγω ανασφαλειών.. φοβιών.. παλιών (δανεικών) συνηθειών… Άχρηστη, μα αναγκαία, μια ελπίδα που ποτέ δεν εκπληρώνεται ολοκληρωτικά. Μας κινεί, όπως εσένα… Πρέπει να έχυνες για ώρα τη βενζίνη, στα δέντρα και ξερόχορτα του λόφου γύρω από τον στόχο σου — χωρίς κατανόηση. Ηλίθιε.

(Εμφανίζεται και στο Tabula Rasa blog)

Η χτεσινή παρωδία

Από τους 9.995.992 εγγεγραμμένους, ψήφισαν οι 5.261.036, που σημαίνει πως 4.734.956 άτομα απείχαν ολοκληρωτικά από την διαδικασία της Ευρωψηφοφορίας. Από αυτούς που ήρθαν, οι 133.799 έριξαν άκυρο ή λευκό άρα απείχαν μερικώς από τη διαδικασία, μειώνοντας τους συνολικούς ψηφοφόρους στους 5.127.237, δηλαδή περίπου στο 51% του συνόλου.

Αν δείτε* που έδωσαν ψήφους αυτοί οι οποίοι τελικά συμμετείχαν, θα διαπιστώσετε και μόνοι σας πως η αποχή ήταν σαφώς μεγαλύτερη. Επειδή μόνο ως αποχή θα μπορούσα να δικαιολογήσω τους “οικολόγους” του Βεργή (με τα πρόβατα και τον Κατμαν) να φτάνουν τους 31.188 ψήφους!… Μόνο αποχή δείχνει το νέο “κόμμα” Λ.Ε.Υ.Κ.Ο. να πετυχαίνει 10.572 ψήφους.. Για να μη σχολιάσω το γεγονός ότι οι “οικολόγοι πράσινοι”, των οποίων το παρελθόν θυμίζει περισσότερο ανθέλληνες παρά άτομα που νοιάζονται για τη χώρα μας και το περιβάλλον της, κατάφεραν και απέκτησαν μία έδρα στην Ευρωβουλή…

Είναι άλλο πράγμα να διαφωνείς με τα σκάνδαλα και τις διαβουλεύσεις και άλλο να δίνεις την ψήφο σου στην τύχη.

Έτυχε να είμαι εφορευτική επιτροπή χτες και να περάσω 12 ώρες βλέποντας άτομα να έρχονται να ψηφίσουν. Κάποιοι χάζευαν για αρκετή ώρα τα 28 απλωμένα ψηφοδέλτια λες και διάλεγαν ταινία από το video club ή σάλτσα για τα μακαρόνια τους. Δε με νοιάζει τι ψηφίζει ο καθένας, αρκεί να το κάνει κατά βούληση, επειδή ξέρει τι θέλει και η συγκεκριμένη επιλογή τον αντιπροσωπεύει.

Αν δηλαδή κάποιος έφτιαχνε ένα κόμμα “ΟΙΚΟΛΟΓΟΙ ΛΕΥΚΟ” το οποίο θα είχε κατάμαυρο ψηφοδέλτιο με λευκά γράμματα και έκανε μια μικρή διαφημιστική καμπάνια με μόττο “Μαυρίστε τους για να σώσουμε το περιβάλλον”, κατά πάσα πιθανότητα θα έκλεβε όλους τους ψήφους της πλάκας που έριξαν σε τυχαία κόμματα και θα κοντραριζόταν για μία θέση στην Ευρωβουλή.

Αυτή είναι η κατάστασή μας. Ο κάθε λαός έχει την (δια)κυβέρνηση που του αξίζει. Δεν είναι αστείο…

* http://ekloges.ypes.gr/pages/index.html

mmmm

We had two bags of marshmallows, seventy-five pellets of maltesers, five sheets of high-powered brown sugar, a saltshaker half-full of m&ms, a whole galaxy of multi colored gummybears, caramels, wafers, muffins… Also, a quart of wine, a quart of ursus, a case of cokes, a pint of sambuca, and two dozen twix bars. But once you get into a serious chocolate collection.. not that we needed all that for the trip..
the tendency is to push it as far as you can.

πως βλέπει τα αποτελέσματα των εκλογών ένας απλός άνθρωπος

πιάνουμε τα νουμεράκια από το http://www.ekloges.ypes.gr/pages/index.html και βγάζουμε τα δικά μας συμπεράσματα. λάθος, σωστά, not sure, θα δείξει στην πορεία…

στις φετινές εκλογές η ΝΔ πήρε 2.995.421 ψήφους (πες 3.000.000) και το ΠΑΣΟΚ 2.727.652 (πες 2.730.000). Η ΝΔ έχει εξασφαλίσει 152 έδρες και το ΠΑΣΟΚ 102. “Μεγάλη νίκη της ΝΔ” θα πει κάποιος. έτσι λέτε;

η Ελλάδα έχει φέτος κατά προσέγγιση 11.171.000 πολίτες, εκ των οποίων οι 9.921.545 (πες 9.920.000) έχουν δικαίωμα ψήφου. Από τους 9.920.000 δεν πήγαν καν να ψηφίσουν οι 2.565.570 (πες 2.565.000). Από τους υπόλοιπους 7.355.000, οι 196.050 (πες 196.000) έριξαν άκυρο ή λευκό. Από τους εναπομείναντες 7.159.000, οι 1.427.000 ψήφισαν άλλα κόμματα πέραν των δύο “μεγάλων”. Οι τελευταίοι 5.732.000 χωρίστηκαν σε δύο στρατόπεδα και για κάπου 270.000 ψήφους, βγήκε ο ένας αντί για τον άλλον.

από τα παραπάνω φαίνεται πως η μισή Ελλάδα (11.171.000 / 2 = 5.585.500, δηλαδή πολύ κοντά στο 5.732.000) έχει χωριστεί σε δύο πλευρές και όποιο κόμμα πείσει ότι θα βολέψει τους περισσότερους, κερδίζει. Η άλλη μισή Ελλάδα είτε δε μπορεί να ψηφίσει, είτε δε θέλει να ψηφίσει, είτε ψηφίζει κάτι άλλο μήπως το δει μες τη βουλή ή απλά για να δηλώσει συμπαράσταση στα πιστεύω του.

σημειώστε αυτό το τελευταίο.

αν ίσχυε ο τρέχων εκλογικός νόμος το 2004, η ΝΔ στις εκλογές του Μαρτίου 2004 θα είχε 164 έδρες στη βουλή. Τώρα έχει 152 (12 κάτω). Το ΠΑΣΟΚ θα είχε 111. Τώρα έχει 102 (9 κάτω). Το ΚΚΕ θα είχε 16 έδρες στη βουλή. Τώρα έχει 22 (6 πάνω!). Το ΣΥΡΙΖΑ θα είχε 9 έδρες. Τώρα έχει 14 (5 πάνω!). Το ΛΑΟΣ δεν θα ήταν (και όντως δεν ήταν) μες τη βουλή. Τώρα μπήκε, με 10 έδρες (!!!). Περίπου 1.216.463 πολίτες (πες 1.217.000) ψήφισαν αυτά τα 3 κόμματα και τα έβαλαν στη βουλή για να κράζουν τα δύο μεγάλα γαλαζοπράσινα κεφάλια όποτε κάτι πάει στραβά (=συνέχεια).

μετά από αυτή την εθνική ξεφτίλα αποχής και τετριμμένης στήθους-με-στήθους κόντρας των δύο “μεγάλων”, το ΠΑΣΟΚ θα προσπαθήσει να αλλάξει αρχηγό για να δείχνει πιο δυναμικό, η ΝΔ θα συνεχίσει για περίπου 4 χρόνια να στέλνει τα λεφτά στα λεφτά, ΚΚΕ ΣΥΡΙΖΑ και ΛΑΟΣ θα δουν για άλλη μία φορά πως είναι να φωνάζεις για να φωνάξεις (και να σε γράφουν για να σε γράψουν) και εμείς θα τρώμε πάλι τα ίδια σκατά! α, εκτός και αν είμαστε δήμαρχος σε καμένη περιοχή. ή πρόεδρος μεγαλοεταιρίας. ή και τα δύο. χμ.

“όλη η Ελλάδα είναι μπλε!..; δε νομίζω… κομματόσκυλα.

 

(Αυθεντική ανάρτηση: http://blogs.athensvoice.gr/plasma/2007/09/18/%CF%80%CF%89%CF%82-%CE%B2%CE%BB%CE%AD%CF%80%CE%B5%CE%B9-%CF%84%CE%B1-%CE%B1%CF%80%CE%BF%CF%84%CE%B5%CE%BB%CE%AD%CF%83%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B1-%CF%84%CF%89%CE%BD-%CE%B5%CE%BA%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CF%8E/)

η βασικότερη απορία περί αλλαγής

και οκ πες πως ως δια μαγείας (γιατί μόνο έτσι το βλέπω να γίνεται) μπορούμε να πείσουμε το ανθρώπινο είδος να μην είναι ηλίθιο.

πως ξαφνικά όλοι θα καταλαβαίνουν ότι δεν έχει καμία σημασία αν το μπούτι της Britney ήταν πιο παχύ απ’ό,τι παλιά (μετά από δύο γέννες; μια χαρά κρατιέται, κομπλεξάρες, δεν κοιτάτε τα χάλια σας) και θα κλείνουν την τηλεόραση μόλις τολμήσει να βάλει βλακείες τύπου κουτσομπολίστικο μεσημεριανό ή “νεανικό” δελτίο ειδήσεων (από πότε νεανικός σημαίνει ρηχός μαλάκας;) αντί να αποθεώνουν αναλώσιμα είδωλα (τα “αστέρια” είναι ετερόφωτα, σκεφτείτε το…)

πως ξαφνικά όλοι θα συνειδητοποιούν ότι μας ταΐζουν παραμύθια και πως αντί για συνηθισμένες μηχανικές ζητωκραυγές θα έπρεπε να τους κράζουν ώστε είτε να πουν την αλήθεια, είτε να κατέβουν κάτω με το ζόρι (λαϊκός λιθοβολισμός αντί για σικέ πολιτικά debate, και θα δείτε αν τολμήσουν να ξεστομίσουν άλλες κενές προκατ εκφράσεις)

πως ξαφνικά όλοι θα αισθάνονται ότι αν πετάξουν σκουπίδια ή μπάζα σε κάποιο λόφο μερικές περιοχές πιο δίπλα, σε μερικά χρόνια θα έχουμε γεμίσει χωματερές από υλικά που θα έχουν ήδη μολύνει το υπέδαφος, την ατμόσφαιρα και εμάς, και ναι θα προκαλέσουν καρκίνο, αν όχι σε σένα, σίγουρα στα παιδιά και τα εγγόνια σου (εσύ ζώο ήδη τρως τα σκατά των παππούδων σου), οπότε θα αρχίσουν να βρίσκουν σωστούς τρόπους αποκομιδής τους μπας και τη γλυτώσουμε

πως ξαφνικά όλοι θα ανοίξουν το μυαλό τους και θα κόψουν επιτέλους αυτή την ιστορία με οποιουδήποτε τύπου ρατσισμού και θα δουν πως δε χρειαζόμαστε κανενός είδους ηγέτες που υπόσχονται να μας βγάλουν από τα προβλήματά μας απασχολώντας μας με άλλα πιο γενικού τύπου, όλα αυτά ώστε τελικά να λύσουν εκείνοι τα δικά τους προβλήματα εφ’ όρου ζωής (οικονομίας, εξουσίας, υπερκυριαρχίας!!, ας φτιάξουμε μια εταιρία, ένα κόμμα, ή μια θρησκεία, το ίδιο είναι, πλέον…)

ας πούμε ότι μπορούμε να τα καταφέρουμε όλα αυτά λοιπόν…

νομίζετε πως ο κόσμος θέλει;

θέλει να μείνει χωρίς αυτά; θέλει να σταματήσει να απασχολείται με ανούσιες, εύπεπτες και επιφανειακές ηλιθιότητες, και να αρχίσει να ασχολείται με ουσιαστικά θέματα όπως τι πρέπει να κάνω εγώ για να σωθεί το περιβάλλον, για να βρεθεί θεραπεία στις ανίατες παθήσεις και για να μην πεθαίνει κόσμος από πείνα, φτώχια και μεταδοτικές ασθένειες; να τους ενδιαφέρει η πνευματική ολοκλήρωσή τους και η ένωσή τους με τον περιβάλλοντα κόσμο; να βρούμε μια άκρη γιατί είμαστε εδώ;

νομίζετε πως θέλουν; νομίζετε πως τους νοιάζει; νομίζετε πως θέλουν να τους νοιάζει;

το εύκολο είναι να μην το ψάχνεις. φαίνεται. αν δεν ήταν εύκολο δε θα μας κοιτούσαν στραβά όποτε λέγαμε κάτι διαφορετικό…

προσοχή μη σας χαλάσουμε την κοσμοθεωρία και ανοίξετε τα μάτια σας.. εθελότυφλοι.

Ξυπνήστε.

 

(Αυθεντική ανάρτηση: http://blogs.athensvoice.gr/plasma/2007/09/13/%CE%B7-%CE%B2%CE%B1%CF%83%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CF%84%CE%B5%CF%81%CE%B7-%CE%B1%CF%80%CE%BF%CF%81%CE%AF%CE%B1-%CF%80%CE%B5%CF%81%CE%AF-%CE%B1%CE%BB%CE%BB%CE%B1%CE%B3%CE%AE%CF%82/)

IM IN UR COUNTRY BURNING UR FORESTS

είναι τραγικά αυτά που συμβαίνουν τις τελευταίες μέρες… πραγματικά λυπηρά, εξοργιστικά και μυστήρια. αν θέλαμε να κάνουμε μια σούμα όλων των θεωριών συνομωσίας που παίζουν αυτή τη στιγμή, θα καταλήγαμε στα εξής:

οι “πράσινοι” λένε πως το κάνουν οι γαλάζιοι για να γλυτώσουν τις εκλογές και να φέρουν στρατιωτικό νόμο.

οι “γαλάζιοι” λένε πως το κάνουν οι πράσινοι για να τους θίξουν πολιτικά και να κερδίσουν τις εντυπώσεις ως αντιπολίτευση λίγο πριν τις εκλογές.

οι “αριστεροί” λένε πως ισχύουν και τα δύο παραπάνω.

τις φωτιές όμως ποιος τις βάζει;

είπαν πως ήταν αναρχικοί αλλά αυτό δεν αρκεί, δε θα τους είχαν συλλάβει ως τώρα; πόσο οργανωμένη να είναι η αναρχία χωρίς κάποια οργάνωση να αναλαμβάνει την ευθύνη; κάποιος κρύβει κάτι.

τί όμως…

θα δείξει….

 

(Αυθεντική ανάρτηση: http://blogs.athensvoice.gr/plasma/2007/08/27/im-in-ur-country-burning-ur-forests/)

χάσμα γενεών & καλοκαιρινή tv

πόσοι έχετε δει τη διαφήμιση της adsl με τη μικρή που παραπονιέται στον πατέρα της ότι crashαρε το pc; “Στη μητέρα σου το είπες;”. οκ χαχα την πρώτη φορά χασκογελάς, τη δεύτερη ε εντάξει, την τρίτη έλεος πια, δεν είναι και “ΟΕΟ!” να πεις ότι βρήκαμε κάτι να λέμε!.. (οεο;)

έκανε λοιπόν “καλοκαιρινό ρεπορτάζ” η ΝΕΤ για το συγκεκριμένο θέλοντας να δείξει το χάσμα γενεών! (σημείωση: το καλοκαιρινό ρεπορτάζ είναι μια αυτόνομη κατηγορία που πρέπει να αναλύεται ξεχωριστά στα μαθήματα δημοσιογραφίας). Σας ρωτάω, αν ΕΣΕΙΣ αναλαμβάνατε ένα τέτοιο ρεπορτάζ, πόσο γελοίο θα το κάνατε; ΟΚ είναι καλοκαίρι, enough με τις φωτιές ας γελάσουμε λίγο, αλλά ρε φίλε αν θελήσω να δω βλακείες θα βάλω μια κωμωδία σε dvd όχι ειδήσεις!! Και στην τελική δεν είστε STAR για να μπορούμε να πούμε “εντάξει, έχουν χάσει κάθε επίπεδο”, αλλά η κρατική τηλεόραση, σας πληρώνουμε ρε!!!!

Εν ολίγης, για όσους δεν το είδαν (καμία από τις πολλές φορές που το έπαιξαν, επειδή μάλλον κάποιος καλοκαιρινός αντικαταστάτης υπευθύνου προγράμματος το θεώρησε ενδιαφέρον), για να αποδείξει πως υπάρχει χάσμα γενεών βρήκε κάτι παππούδες στο δρόμο και σχεδόν γελώντας τους ρωτούσε “τί είναι το rpg;;;;” “τί είναι το task manager;;;” και αυτοί τί να πουν; δεν είναι όλοι σαν τον νίκο δήμου (no pun intended) να είναι 70 και να ξέρουν τι τους γίνεται, έλεγαν οι άνθρωποι “ε καμιά καφετέρια;” “τί είναι αυτό, τρώγεται;” έλεος οκ….

μετά έδειξε κάτι 15χρονα τα οποία το πάλεψαν να βρουν ορισμό γι’ αυτό που χρησιμοποιούν αλλά ποτέ δεν μπήκαν στον κόπο να αναλύσουν και είπαν [κατά προσέγγιση, δεν τα θυμάμαι ακριβώς] “εε είναι κάτι παιχνίδια στο internet” και “διαχείριση των προγραμμάτων που τρέχουν”. οκ ανεκτές οι απαντήσεις, αλλά you are missing the point!

ως “γενιά” ορίζουμε δύο άτομα που απέχουν μεταξύ τους περίπου 30 χρόνια. για περισσότερες λεπτομέρειες πως χωρίζονται ρωτήστε culture analyst. αν ρωτήσεις έναν 15χρονο για κάτι που έγινε πριν 60 χρόνια λογικά δε θα το ξέρει (εκτός και αν το έγραφε στην ιστορία προχτές). αντίστοιχα αν ρωτήσεις έναν 75χρονο για κάτι που γίνεται τα τελευταία 10 χρόνια και δεν τον αφορά καθόλου μα καθόλου (στη σύνταξη είναι οι άνθρωποι, αφήστε τους να τη χαρούν) λογικό είναι να μην έχει καμία επαφή. λαμπρές εξαιρέσεις υπάρχουν, αλλά στα media αρέσει να γενικεύουν ώστε να περνάνε αυτό που θέλουν.

τεσπά, σιχάθηκα τα 3-4 λεπτά που αφιέρωσα σε αυτό το πράγμα, και το αποκορύφωμα; στο τέλος ανέλυσε λέξη-λέξη τη διαφήμιση. οπότε γράφει μετάφραση “rpg: παιχνίδι ρόλων στον υπολογιστή” οκ έστω.. “mana: όρος παιχνιδιού” ………… φαντάζομαι αν γράφατε “πόντοι μαγείας” μπορεί να παρέπεμπε αλλού και να έβγαζαν οι αντίπαλοι σταθμοί θέμα “σατανιστές και δολοπλόκοι κρύβονται πίσω από διαφημίσεις μεγάλης εταιρίας τηλεπικοινωνιών”…. είστε για τα μπάζα, που λένε και οι νεότεροι φίλοι μου… το χάσμα καλά κρατεί, στα μυαλά σας, ζώα.

 

(Αυθεντική ανάρτηση: http://blogs.athensvoice.gr/plasma/2007/08/04/%CF%87%CE%AC%CF%83%CE%BC%CE%B1-%CE%B3%CE%B5%CE%BD%CE%B5%CF%8E%CE%BD-%CE%BA%CE%B1%CE%BB%CE%BF%CE%BA%CE%B1%CE%B9%CF%81%CE%B9%CE%BD%CE%AE-tv/)

what if i wanted to break?

Tα πράγματα είναι πολύ ξεκάθαρα, βασικά. Εμείς είμαστε εκείνοι που τα περιπλέκουμε σύμφωνα με τις προσωπικές ανασφάλειες που μας στοιχειώνουν και τις αυταπάτες που επιλέγουμε να πιστεύουμε. Ακόμη και όταν προσπαθούμε να εξηγήσουμε την κατάσταση κάπου αλλού, φροντίζουμε να την περιγράψουμε πάντα σύμφωνα με την οπτική μας, είτε ηθελημένα είτε άθελα (το οποίο είναι σπάνιο έως αδύνατο), καθότι η υποκειμενικότητα (=ο εγωισμός) χαρακτηρίζει γενικότερα τα θηλαστικά ως είδος. Η καλύτερη λύση είναι να προσπαθήσουμε να δούμε τα πράγματα από μακριά και να επιλέξουμε σύμφωνα με αυτό που νιώθουμε πως θα μας κάνει περισσότερο καλό, όπως και αν αντιλαμβάνεται ο καθένας αυτή τη φαινομενικά αθώα λέξη. Ξέρετε εσείς…

 

(Αυθεντική ανάρτηση: http://mplouf.blogspot.com/2007/07/what-if-i-wanted-to-break.html)

Ejekt 2007: Παραλίγο να “Ήμουν Και Εγώ Εκεί”

Ευτυχώς τελευταία στιγμή άλλαξα γνώμη και δεν χρειάστηκε να χάσω τα 60 Ευρώ του εισιτηρίου και να ψάχνω αν καίγεται το αμάξι μου στο parking.

Όπως μπορείτε να διαβάσετε και στο avopolis, μια ομάδα αχρείων εισέβαλλε στη χτεσινή συναυλία, έκαψε ό,τι μπορούσε, τραυμάτισε κοινό και υπαλλήλους και έφυγε με καφάσια ποτών και λοιπά λάφυρα.

Οι διοργανωτές (Heineken & Detox) δεν φρόντισαν για τη βασική ασφάλεια του κόσμου, αφού δεν κατάφεραν να ελέγξουν ούτε τους βάνδαλους, ούτε να σβήσουν εγκαίρως τις φωτιές που προκλήθηκαν. Το ίδιο το κοινό φωνάζει από χτες στο MySpace των διοργανωτών για την άθλια διοργάνωση, τους τραυματισμούς και τις καταστροφές.

Συγκεκριμένα αναφέρουν πως ενώ υπήρχαν φύλακες και εκπαιδευμένα σκυλιά κατά τη διάρκεια του ελέγχου των εισιτηρίων, λίγο πριν τις 10 το βράδυ όλα αυτά εγκαταλείφθηκαν και ο κόσμος άρχισε να μπαίνει ανεξέλεγκτα. Πριν καν βγει το μεγάλο όνομα της βραδιάς (Underworld), οι διοργανωτές κατέβασαν από τη σκηνή τους Beastie Boys και είπαν στον κόσμο να φύγει για να σωθεί από τον χαμό που είχαν δημιουργήσει τα περίπου 20-30 άτομα που είχαν εισβάλει λίγο πιο πριν στον χώρο με κράνη και λοστούς.

Μόνο γέλιο μπορεί να προκαλέσει πλέον το δελτίο τύπου της Detox στο site του Ejekt που αναφέρει: “Παίρνουμε τη μουσική πολύ σοβαρά και αυτό μας οδηγεί να κάνουμε μια δουλειά γεμάτη δημιουργικότητα, συναισθήματα και αξίες”.

Είναι λυπηρό το ότι συμβαίνουν τέτοια περιστατικά στη χώρα μας τα οποία συνεχίζουν να μας μειώνουν ως γένος. Κάποιοι θα έπρεπε να παίρνουν πιο σοβαρά τη δουλειά τους, γιατί μόνο κατά τύχη δεν προκλήθηκαν ατυχήματα.

Υ.Γ. Απορία: Στον Snoop Dog θα γίνουν τα ίδια;
Υ.Γ. Απορία 2: Στους άτυχους που ήταν εκεί με εισιτήριο θα επιστρέψετε τα λεφτά τους ή τα χρειάζεστε για να πληρώσετε τους δικηγόρους και τους διαφημιστές σας;

need a little time to wake up… (wake up)

Η βασικότερη ερώτηση που αφορά κάθε αλλαγή δεν είναι ΤΙ θα κάνουμε τώρα αλλά ΑΝ θα κάνουμε κάτι τώρα, αντί γι’ αυτό. Εξ αιτίας της δυνατότητας της ανθρώπινης φύσης να προσαρμόζεται, οι εθισμοί παρουσιάζονται με όλο και περισσότερες μορφές. Εφόσον αποφασίσουμε πως είναι ώρα να διακόψουμε κάτι, για οποιονδήποτε λόγο, τότε πρέπει να λάβουμε υπ’ όψη πως το φθαρτό μας σώμα θα χρειαστεί λίγη δουλειά. Θα παραπαίουμε πνευματικά και σωματικά, θα ψάχνουμε τρόπους να ξεγελάσουμε τον ίδιο μας τον εαυτό, στολίζοντας την αδυναμία με μάσκες επιείκειας και κατανόησης… δεν υπάρχει όμως αρκετά καλή δικαιολογία για αναβολή μιας απόφασης που θεωρούμε πως θα μας κάνει καλύτερους ανθρώπους. Και στο κενό που μένει μετά, δε χρειάζεται να μπει κάτι άλλο. Μπορεί απλά να παραμείνει κενό για λίγο, έως ότου εξαπλωθούν τα εναπομείναντα στοιχεία που μας προσδιορίζουν. Μην ανησυχείτε… συνηθίζεται.

 

(Αυθεντική ανάρτηση: http://mplouf.blogspot.com/2007/01/need-little-time-to-wake-up-wake-up.html)

how can you have any pudding if you don’t eat your meat?

Δεν υπάρχει λόγος να περιμένουμε το τέλος όσων μας δυσαρεστούν για να περάσουμε καλά. Με μοναδική εξαίρεση τις φάσεις ολικής αναθεώρησης όπου αδυνατούμε να ικανοποιηθούμε με οτιδήποτε επειδή δεν δίνουμε αξία σε τίποτα εξ αιτίας της γενικής υπερανάλυσης του παραμικρού, σε κάθε άλλη περίπτωση μας δίνεται η δυνατότητα να εξερευνήσουμε, να πειραματιστούμε και να ανακαλύψουμε νέες απρόσμενες οπτικές. Από τη μία φάση θα πέσουμε στην άλλη, ξανά και ξανά. Και αυτό που θεωρούμε πραγματικότητα συνεχίζεται. Θα πούμε πολλά αντίο, πολλά καλώς ήρθες και μερικά εις το επανιδείν. Δε θα ’χουμε πάντα δίκιο αλλά αν τα ξέραμε όλα από την αρχή τότε ποιος ο λόγος να τα ζήσουμε τελικά. Κουράγιο.

 

(Αυθεντική ανάρτηση: http://mplouf.blogspot.com/2006/09/how-can-you-have-any-pudding-if-you.html)

Εφ’ όλης της ύλης

Δεν θα σας μιλήσω για τους υπολογιστές. Τί αξία έχει να μιλάμε για κάτι που δεν έχει ψυχή, όταν άνθρωποι γύρω μας πεθαίνουν χωρίς σοβαρό λόγο; Όλοι ξέρουμε πως κάποτε θα έρθει το τέλος μας όμως γιατί αυτό να μην είναι στα βαθιά γεράματα, έχοντας ζήσει αμέτρητες συγκινητικές εμπειρίες; Ίσως όλα να πηγάζουν από το λόγο για τον οποίο ζούμε.

Ακούμε κάθε τόσο φιλόσοφους και θρησκευόμενους να μιλάνε για το νόημα της ζωής, όμως στην πραγματικότητα κανείς δε μπορεί να συλλάβει γιατί βρισκόμαστε εδώ, ποιος είναι ο σκοπός μας. Έτσι, η εύκολη λύση, ο πιο σίγουρος δρόμος που μπορεί να πάρει κάποιος σε αυτόν τον κόσμο, είναι η επιζήτηση του χρήματος.

Χαρακτηρίζεται σίγουρος επειδή, όπως έχει σχηματιστεί η σημερινή κοινωνία, όσοι έχουν πλούτο είναι αποδεκτοί, και στους ανθρώπους αρέσει να είναι αποδεκτοί, ακόμη και αν ζουν μέσα στην υποκρισία. Γιατί αποδεχόμαστε τους πλούσιους; Ίσως επειδή μας εμπνέουν σιγουριά και δέος. Ίσως πάλι επειδή ελπίζουμε να πάρουμε λίγη από τη λάμψη τους (και την περιουσία τους) με τον ένα ή τον άλλο τρόπο.

Όλοι θέλουμε να λάμψουμε, έστω και για λίγο, να δείξουμε πως πετύχαμε κάτι. Αυτό δεν είναι απαραίτητα κακό όμως μπορεί να γίνει, αν οι μέθοδοι που ακολουθούμε δε συμβαδίζουν με την ηθική. Όμως τί είναι ηθική σήμερα; Ποιός καθορίζει αυτούς τους άγραφους κανόνες; Ο εύκολος τρόπος για να ξεχωρίσουμε το ηθικό από το ανήθικο είναι να σκεφτούμε τι δε θα άρεσε να κάνουν σε εμάς, ώστε να μην το κάνουμε ούτε εμείς σε άλλους.

Παρόλα αυτά, ο καθένας μεγαλώνει διαφορετικά και έχει διαφορετικές ανοχές και αντιπάθειες. Έχει σημασία το πως ανατρεφόμαστε και σε τι συνθήκες αναπτυσσόμαστε καθότι από εκεί παίρνουμε τις πρώτες βάσεις μας. Η οικογένεια και οι παρέες που κάνουμε αποτελούν τη μεγαλύτερη επιρροή για ένα παιδί που ακόμη είναι ιδιαίτερα ευάλωτο καθώς δεν έχει διαμορφώσει την προσωπικότητά του.

Μακάρι όλα τα παιδιά να ήξεραν πως οι μεγάλοι δεν έχουν πάντα δίκιο, πως δε θέλουν πάντα το καλό τους ακόμη και αν δείχνουν πως έχουν τις καλύτερες προθέσεις. Κανείς δε μπορεί να ξέρει τι υποβόσκει στο μυαλό του κάθε συνομιλητή του, τι συμφέροντα και διαβουλεύσεις τον κάνουν να φέρεται όπως φέρεται. Έτσι τα παιδιά μεγαλώνουν λάθος και μεταφέρουν τα ίδια λάθη στα δικά τους παιδιά, συνεχίζοντας τον αέναο κύκλο των προβληματικών οικογενειών.

Όμως τί πάει να πει πως κάποιος μεγάλωσε λάθος; Ποιό είναι πλέον το σωστό σε ένα κόσμο με τόσες χιλιάδες διαφορετικές θρησκείες και αιρέσεις, τόσα εκατομμύρια περίεργους ανθρώπινους νόμους και κανόνες, τόσα διαφορετικά ήθη και έθιμα; Το σωστό τείνει να είναι εκείνο που αφήνει τον καθένα να αναπτυχθεί ελεύθερα, να εκφραστεί ελεύθερα αλλά και να σκεφτεί ελεύθερα.

Ένα παιδί που δεν έχει κρίση, αποδέχεται αβίαστα τα πιστεύω που του επιβάλλουν, όμως πρέπει να έχει το δικαίωμα να τα απορρίψει στην πορεία αν το αποφασίσει. Ένας άνθρωπος που έχει αποκτήσει κρίση, όσο και αν διαφέρει από των άλλων, πρέπει να έχει το δικαίωμα να την εκφράσει. Τί αξία θα είχε όμως η ελευθερία έκφρασης χωρίς την ελευθερία σκέψης; Πρέπει να μπορούμε να κρίνουμε αν αυτά που μας λένε ισχύουν ή όχι, να μπορούμε να τα ερευνήσουμε και να τα συγκρίνουμε, ώστε να βγάλουμε τα δικά μας συμπεράσματα.

Ίσως να μην υπάρχει κανένας νόμος που να απαγορεύει τη σκέψη, όμως δε χρειάζονται νόμοι για αυτό. Κανείς δεν έχει (ακόμα;) το δικαίωμα να ελέγξει και να τιμωρήσει το αν κάποιος σκέφτηκε. Αυτό που μπορεί να κάνει είναι να τον κρατάει απασχολημένο με κάτι άλλο, εύπεπτο και ανούσιο, όσο του περνάει το μήνυμα που θέλει. Ο ανθρώπινος εγκέφαλος έχει ατονήσει μέσα στους αιώνες και δε μπορεί να κάνει πάρα πολλά πράγματα συγχρόνως, οπότε όταν δέχεται δύο πληροφορίες μαζί, μία από τις δύο θα γίνει δεκτή απερίσκεπτα. Θέλει μεγάλη εξάσκηση για να αρχίσουμε να βλέπουμε αυτές τις καθημερινές “απάτες” επειδή καμουφλάρονται με μεγάλη επιδεξιότητα από τους ειδικούς.

Αυτοί οι ειδικοί γιατί το κάνουν; Ακόμη και εκείνοι άνθρωποι δεν είναι; Σαφώς, όπως και τα παιδιά τους και τα εγγόνια τους που επίσης θα επηρεαστούν, όμως δεν το σκέφτονται έτσι. Ο καθένας κοιτάει το γρήγορο, βραχυπρόθεσμο κέρδος, χωρίς να ενδιαφέρεται για τις μακροπρόθεσμες επιπτώσεις των πράξεών του. Έτσι πληρώνεται για να πουλήσει το τάδε άχρηστο προϊόν ή την τάδε κενή άποψη, αυξάνοντας την περιουσία του, νομίζοντας πως έτσι θα γίνει πιο ολοκληρωμένος.

Τους ειδικούς όμως ποιος τους πληρώνει; Ποιός θέλει να κρατάει τις μάζες υπό τον έλεγχό του; Σίγουρα όσοι θέλουν υπερβολικό πλούτο. Όσοι είναι δισεκατομμυριούχοι δεν έγιναν απλά με τύχη και σωστές επενδύσεις, αλλά εκμεταλλευόμενοι τις αδυναμίες των αντιπάλων τους και παίρνοντας την κοινή γνώμη (=όλους τους υπόλοιπους) με το μέρος τους. Όμως δεν είναι μόνο αυτοί. Ο πλούτος είναι ένα βασικό κίνητρο, αλλά ένα ακόμη πιο ματαιόδοξο και εγωιστικό είναι η εξουσία.

Αν έχεις εξουσία, δηλαδή επιρροή πάνω σε άλλους, μπορείς να έχεις και πλούτο και δόξα και οτιδήποτε θελήσεις ανά πάσα στιγμή. Εξουσία δεν έχουν μόνο οι πολιτικοί όπως θα σκεφτεί κάποιος, αλλά οποιοσδήποτε που με τις πράξεις του μπορεί να επηρεάσει άλλους. Όσο μεγαλύτερο όγκο ανθρώπων διατάζει, τόσο περισσότερο “δυνατός” θεωρείται.

Πώς θα μείνει κάποιος στην εξουσία; Κρατώντας άλλους έξω από αυτή. Κρατώντας τους οπαδούς του στο σκοτάδι, εκεί που τους θέλει για να είναι ελεγχόμενοι ώστε να μπορεί ανά πάσα στιγμή να τους χρησιμοποιεί. Φυσικά ο κάθε εξουσιαστής κάποτε πεθαίνει όμως τα παιδιά του και οι προστατευόμενοί του ακολουθούν το δρόμο που χάραξε, συνεχίζοντας το έργο της ενδυνάμωσής τους και της τύφλωσης των άλλων.

Ώστε όλα γίνονται για λεφτά και εξουσία; Το σεξ θα μείνει απέξω; Στην πραγματικότητα το σεξ δεν αποτελεί σημαντικό κίνητρο εκμετάλλευσης. Κάποιος μπορεί να καταφέρει να δοκιμάσει όλες τις ηδονές που έχει να προσφέρει το ανθρώπινο σώμα και έτσι κι αλλιώς μετά από μερικά χρόνια δε θα μπορεί να ανταποκριθεί επαρκώς. Όμως με τον πλούτο και τη δύναμη δεν ισχύει το ίδιο επειδή δεν υπάρχει κορυφή. Το να εξουσιάσεις όλο τον πλανήτη και να κατέχεις όλη την περιουσία είναι ένα άπιαστο όνειρο που όμως αποτελεί ενδόμυχο πόθο όλων των εκμεταλλευτών.

Εμείς όμως γιατί τα ανεχόμαστε όλα αυτά; Δυστυχώς δεν έχουμε περιθώρια επιλογής καθώς χρειάζεται έντονη κριτική σκέψη και αμφισβήτηση για να πούμε ότι προσπαθούμε να αντισταθούμε σε αυτό το “καρναβάλι” έτοιμων ιδεών και μασημένων απόψεων. Η διαφήμιση έχει χάσει τον ενημερωτικό της χαρακτήρα και αποτελεί όπλο στα χέρια όσων θέλουν να επηρεάσουν ευρέως τον κόσμο. Τα μέσα μαζικής ενημέρωσης εξυπηρετούν αποκλειστικά τα συμφέροντα των ιδιοκτητών τους και όσοι προσπαθούν να ενημερώσουν αντικειμενικά και χωρίς περιορισμούς καταπνίγονται από εκείνους των οποίων τα συμφέροντα θίγονται.

Έχουμε δημιουργήσει μια μεγάλη παγίδα από όπου ούτε οι ίδιοι οι εξουσιαστές μπορούν να ξεφύγουν. Όταν ο τυπικός πολιτικός και τυπικός ιδιοκτήτης πολυεθνικής σχολάσουν από τη δουλειά τους, γυρίζουν σπίτι και επηρεάζονται από τις αποφάσεις που πήραν άλλοι πολιτικοί και ιδιοκτήτες ανά τον κόσμο. Τα παιδιά τους θα πάρουν τα νοθευμένα ναρκωτικά που άφησαν να περάσουν τα σύνορα και θα αγοράσουν τα άχρηστα προϊόντα που έχουν “πνίξει” το μυαλό τους με τις διαφημίσεις. Το ίδιο φυσικά θα συμβεί και στα παιδιά άλλων ανθρώπων, τους οποίους δεν έχουν γνωρίσει ποτέ.

Ο καθένας κοιτάει το συμφέρον του και αυτό είναι το αναμενόμενο, σε έναν κόσμο που δεν ξέρει γιατί υπάρχει και αναζητεί χαρά στις σύντομες απολαύσεις. Γρήγορες σχέσεις, γρήγορο φαγητό και γρήγορα ταξίδια στα αστέρια, πολλές φορές χωρίς επιστροφή. Ένας πλανήτης που τρέχει με ταχύτητα για να μην κάτσει και σκεφτεί ότι δεν ξέρει που πάει. Ξυπνάμε, σπουδάζουμε, δουλεύουμε, ταξιδεύουμε, γνωριζόμαστε, ζευγαρώνουμε, κοιμόμαστε και πεθαίνουμε. Και η γη γυρίζει.

Αυτό δεν αλλάζει έτσι απλά. Αυτό που μπορεί να αλλάξει άμεσα είναι η επιρροή μας στον κόσμο που είμαστε, αυτόν που κάποτε θα αφήσουμε. Αν όλοι προσπαθούσαμε να διατηρήσουμε τις βασικές ελευθερίες αναλλοίωτες ενώ συγχρόνως βοηθούσαμε τους λιγότερο τυχερούς από εμάς, χωρίς να περιμένουμε κάποιο αντάλλαγμα, θα είχαμε ήδη κάνει ένα τεράστιο βήμα βελτίωσης. Αν μπορούσαμε να ξεπεράσουμε τις προκαταλήψεις που μας μαστίζουν και βλέπαμε τον κόσμο σαν ένα παγκόσμιο χωριό όπου όλοι είμαστε άνθρωποι, με διαφορετικά χαρακτηριστικά, χωρίς αυτή η διαφορετικότητα να είναι κάτι το αρνητικό, τότε τα αποτελέσματα θα ήταν άμεσα και χειροπιαστά. Αν καταφέρουμε να βρούμε κάτι άλλο να μας απασχολεί εκτός από την απόκτηση πλούτου και εξουσίας και οι οδοί που θα ακολουθήσουμε για να το πετύχουμε παραμείνουν ηθικοί, θα έχουμε σχεδόν πετύχει το ακατόρθωτο.

Τέλος στις διαλυμένες οικογένειες, αφού οι άνθρωποι θα αγαπάνε πραγματικά και θα αφοσιώνονται ο ένας στον άλλον, αντί για τη δουλειά τους και τις σύντομες συγκινήσεις. Τέλος στις αδικοχαμένες ζωές, αφού πλέον θα μας ενδιαφέρουν οι επιπτώσεις των πράξεών μας πάνω στους άλλους, αντί να κοιτάμε μόνο τον εαυτό μας και το συμφέρον μας. Στο τέλος τα προβλήματα που θα μείνουν θα είναι μόνο εκείνα που ο άνθρωπος δεν μπορεί να αντιμετωπίσει, όπως οι ανίατες ασθένειες και οι φυσικές καταστροφές. Όμως και αυτά με τη σειρά τους θα περιοριστούν από μία κοινωνία που θα έχει μάθει να συνεργάζεται και να νοιάζεται.

Αν τα παραπάνω σας φαίνονται όνειρο και γελάτε με την ελπίδα ενός καλύτερου αύριο, τότε είστε μέρος του προβλήματος και πρέπει να αισθάνεστε τύψεις, αν όχι ευθύνες. Ξεκινήστε και εσείς αμφισβητώντας αυτά που θέλουν να σας επιβάλλουν, συνεχίστε χωρίς να κάνετε αυτά που δε θέλετε να σας κάνουν και τελικά ενδιαφερθείτε για τις επιπτώσεις των πράξεών σας στον κόσμο. Δεν έχω τίποτε άλλο να πω για την ώρα.

 

(Τον Οκτώβριο του 2004 ανέβηκε και στη διεύθυνση http://isee.gr/issues/05/thoughts/index.html)

Ποιός Θέλει Να Γίνει Πτυχιούχος;

Και τώρα ήρθε η ώρα για το:

«ΠΟΙΟΣ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΠΤΥΧΙΟΥΧΟΣ!»

Παρουσιάζει ο καταπληκτικός, ο υπέροχος, ο ανεπανάληπτος, Πέτρος Ευθυμίουυυυ!

*χειροκροτήματα*

Ευθυμίου: Καλησπέρα σας! Καλησπέρα Ελλάδα, καλησπέρα στην Κύπρο, και σε όλους όσους παρακολουθούν γύρω από τον κόσμο αυτόν τον μαραθώνιο! Και φέτος θα γίνει σκληρό παιχνίδι! Ας γνωρίσουμε τους παίχτες μας λοιπόν!

*χειροκροτήματα*

Στη θέση νούμερο ένα ο Σπύρος Κακομοίρης, μαθητής Ενιαίου Λυκείου που θέλει απλά να αποφοιτήσει,

*χειροκροτήματα*

Στη θέση νούμερο δύο ο Μιχάλης Ατσίδας, μαθητής θετικής κατεύθυνσης Ενιαίου Λυκείου που θέλει να γίνει ή γιατρός ή ηλεκτρολόγος μηχανολόγος μηχανικός,

*χειροκροτήματα*

Στη θέση νούμερο τρία, η Χριστίνα Λιμάρη, μαθήτρια θεωρητικής κατεύθυνσης Ενιαίου Λυκείου που θέλει να γίνει καθηγήτρια σε φροντιστήρια,

*χειροκροτήματα*

Στη θέση νούμερο τέσσερα ο Νίκος Μάστορας, μαθητής Τ.Ε.Ε. που θέλει να μπει σε κάποιο TEI από σπόντα,

*χειροκροτήματα*

Στη θέση νούμερο πέντε ο Αντώνης Καμένος, μαθητής θεωρητικής κατεύθυνσης Ενιαίου Λυκείου που θέλει να περάσει οικονομικά,

*χειροκροτήματα και γέλια*

Στη θέση νούμερο έξι η Μαρία Πανωραία, μαθήτρια Ενιαίου Λυκείου που θέλει γίνει γυμνάστρια,

*χειροκροτήματα*

Στη θέση νούμερο επτά, ο Σταύρος Μπαρσένης, γιος πολιτικού,

*χειροκροτήματα*

Στη θέση νούμερο οκτώ ο Αλέξης Επιτήδειος, μαθητής τεχνολογικής κατεύθυνσης Ενιαίου Λυκείου που θέλει να ασχοληθεί με τα «μαλτιμίντια» – καλά το λέω; – και το «ντάταμπεϊς αντμινιστρέτιον»,

*χειροκροτήματα*

Στη θέση νούμερο εννέα ο Χρήστος Θρασύς, μαθητής με υψηλούς προφορικούς βαθμούς ιδιωτικού Ενιαίου Λυκείου που θέλει να γίνει χρηματιστής,

*χειροκροτήματα*

και τέλος ο Στάθης Αβελτερής, μαθητής τεχνολογικής κατεύθυνσης Ενιαίου Λυκείου που θα κάνει τον μάνατζερ στην επιχείρηση του πατέρα του.

Καλή τύχη σε όλους σας!

*χειροκροτήματα*

Για να δούμε λοιπόν ποιος είναι πιο γρήγορος από εσάς. Έχετε 10 δευτερόλεπτα να βάλετε στη σωστή σειρά τις παρακάτω μάχες, ξεκινώντας από την πιο παλιά:

•    Β’ Βαλκανικός Πόλεμος
•    Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος
•    Α’ Παγκόσμιος Πόλεμος
•    Α’ Βαλκανικός Πόλεμος

…*ήχος 10’’ αγωνίας και αναμονής*…

Τέλος χρόνου! Η σωστή σειρά είναι Α’ Βαλκανικός, Β’ Βαλκανικός, Α’ Παγκόσμιος και Β’ Παγκόσμιος. Για να δούμε ποιοι παίχτες βρήκαν τις σωστές απαντήσεις…

Πέντε από εσάς πέτυχαν τη σωστή σειρά αλλά… η Χριστίνα Λιμάρη ήταν η πιο γρήγορη με χρόνο 7 δευτερόλεπτα και πενήντα πέντε δεύτερα!

*χειροκροτήματα* *χειροκροτήματα*

Καλώς ήρθες Χριστίνα.

Χ.Λ.: Καλησπέρα κύριε Ευθυμίου

Ευθυμίου: Έτοιμη;

Χ.Λ.: Ναι

Ευθυμίου: Ας παίξουμε λοιπόν…

*χειροκροτήματα*

Ευθυμίου: Λοιπόν, Χριστίνα Λιμάρη, ετών 17

Χ.Λ.: και πέντε μηνών

Ευθυμίου: Ναι και πέντε μηνών, πηγαίνεις θεωρητική κατεύθυνση και διαβάζεις για να γίνεις καθηγήτρια

Χ.Λ.: Ναι, σε φροντιστήρια

Ευθυμίου: Γιατί σε φροντιστήριο συγκεκριμένα; Γιατί όχι σε σχολείο;

Χ.Λ.: Επειδή μου αρέσει να κινούμαι συνεχώς, να ανανεώνομαι και να προσφέρω κάτι στα παιδιά

Ευθυμίου: Μα ξέρεις Χριστίνα μου με το νέο σύστημα τα φροντιστήρια τείνουν να εξαφανιστούν…

Χ.Λ.: Ναι βέβαια, το ίδιο και η εγκληματικότητα, οι πόλεμοι και η αισχροκέρδεια

*γέλια*

Ευθυμίου: Εχμ ναι, για να δούμε τι άλλο έχεις γράψει, τα «χόμπι» γιατί τα έχεις αφήσει κενά;

Χ.Λ.: Επειδή η ύπαρξη χόμπι προϋποθέτει ελεύθερο χρόνο για να τα εξασκείς κύριε Ευθυμίου..

Ευθυμίου: Μάλιστα, και παρακάτω βλέπω λες πως αν κερδίσεις τα 20.000 μόρια θα πάρεις πτυχίο φιλολογίας και θα βρεις δουλειά σε πολλά φροντιστήρια και ιδιαίτερα ώστε να καταφέρεις να ζήσεις. Σου ευχόμαστε καλή τύχη!

Χ.Λ.: Ευχαριστώ

Ευθυμίου: Ας αρχίσουμε λοιπόν!

*χειροκροτήματα*

Ευθυμίου: Για την πρώτη ερώτηση και τα 50 πρώτα μόρια, ο τύπος της σχετικότητας είναι,
α) E = m2
β) C = P * E2
γ) E = m * c2  ή
δ) κανείς από τους παραπάνω

Χ.Λ.: χμμμ… το γάμα

Ευθυμίου: Και ναι φυσικά, 50 μόρια για σένα!

*χειροκροτήματα*

Ευθυμίου: Δεύτερη ερώτηση για τα 100 μόρια, συμπληρώστε την φράση : «Vanite…»
α) .. affair»
β) .. vanitas»
γ) .. spiro spero»
δ) κανένα από τα παραπάνω

Χ.Λ.: εμ, το βήτα

Ευθυμίου: Για δώστε μας το βήτα παρακαλώ…

*ήχος αγωνίας*

Ευθυμίου: .. και ναι είναι το βήτα! 100 μόρια για σένα.

*χειροκροτήματα*

Ευθυμίου: Περνάμε γρήγορα στην τρίτη ερώτηση για τα 250 μόρια, αν η πρώτη παράγωγος για x0 μιας συνάρτησης f είναι μηδέν και η δεύτερη παράγωγος είναι μεγαλύτερη του μηδέν, τότε η συνάρτηση σε εκείνο το σημείο παρουσιάζει,
α) τοπικό μέγιστο
β) τοπικό ελάχιστο
γ) σημείο καμπής  ή
δ) δεν ξέρω, είναι εκτός ύλης

Χ.Λ.: εεεε… χμμμμ…. το δέλτα, δεν ξέρω είναι εκτός ύλης

Ευθυμίου: Το δέλτα, είσαι σίγουρη;

Χ.Λ.: Ναι αυτό είναι

Ευθυμίου: Δώστε μας το δέλτα λοιπόν…

*τραβηγμένος ήχος αγωνίας*

Ευθυμίου: Όοοχι λυπάμαι, ήταν το βήτα, τοπικό ελάχιστο. Βεβαίως και δεν ήταν το δέλτα αφού ως γνωστόν η δεύτερη παράγωγος δεν είναι εκτός ύλης, παρά μόνο η απόδειξή της.

*ήχοι απογοήτευσης από το κοινό*

Ευθυμίου: Δεν πειράζει, ίσως του χρόνου αν ξαναδώσεις να τα καταφέρεις. Αντίο Χριστίνα

Χ.Λ.: *μουρμουρίζει θυμωμένη*

Ευθυμίου: Και περνάμε γρήγορα στο να βρούμε ένα άλλο παιδάκι να πάει κόντρα στο «Σύστημα Τέρας».

Η ερώτηση είναι: βάλτε στη σωστή σειρά τα αγαθά της ζωής όπως τα όρισαν οι φιλόσοφοι, ξεκινώντας από το πιο πολύτιμο.
α) Μόρφωση
β) Χρήμα
γ) Υγεία
δ) Αγάπη.

10 δευτερόλεπτα από τώρα.

*ήχος 10’’ αγωνίας και αναμονής*

Τέλος χρόνου και η σωστή σειρά είναι: δ) Αγάπη, γ) Υγεία, α) Μόρφωση και β) Χρήμα. Και για να δούμε πόσοι τα πέτυχαν…

…ένας…

Ο Αλέξης Επιτήδειος με χρόνο τέσσερα δευτερόλεπτα και οκτώ δεύτερα. Καλησπέρα Αλέξη.

Α.Ε.: Γεια σας κύριε Ευθυμίου

Ευθυμίου: Ας παίξουμε λοιπόν!

Επιστήμη

Είναι γνωστό ότι οι άνθρωποι δεν είναι τέλειοι, με την έννοια του ότι δεν μπορούν να είναι απολύτως ψυχολογικά σταθεροί και ευσπλαχνικοί. Γι’ αυτό, κάθε γνώση ή αντικείμενο, σε ανθρώπινα χέρια, μπορεί να μετατραπεί είτε σε χρήσιμο βοηθό για εξέλιξη, είτε σε θανάσιμο όπλο που θα συνεισφέρει στην καταστροφή του ανθρώπινου είδους.

Έχει λεχθεί πως οι άνθρωποι είναι τα μόνα ζωντανά όντα με αυτοκαταστροφικές τάσεις. Αυτό συμβαίνει κυρίως επειδή μας κυριαρχεί μια γενική άγνοια και απάθεια απέναντι στο τι συμβαίνει γύρω μας. Λίγοι είναι εκείνοι που καταφέρνουν, καταπνίγοντας τον εγωισμό τους, να ενδιαφερθούν για κάποιον πιο έξω από το κοντινό περιβάλλον τους. Οι επιστήμονες παρόλα αυτά, αν και είναι μόνο άνθρωποι – όπως όλοι μας -, καλούνται να φερθούν εντελώς αλτρουιστικά και μάλιστα όποτε παραστρατούν, η δημόσια κατακραυγή τους καταδικάζει. Βέβαια αυτό που κανείς δε σκέφτεται προτού τους κατηγορήσει είναι πως πιθανότατα και εκείνος θα έκανε το ίδιο αν βρισκόταν στη θέση του συγκεκριμένου επιστήμονα, ο οποίος πνιγμένος στα χρέη ή μετά από απειλή ανώτερού του, αναγκάστηκε να δημιουργήσει κάτι τόσο εξελιγμένο και συγχρόνως τόσο καταστροφικό.

Σίγουρα κάθε άνθρωπος που θέλει να αποκαλείται ‘αξιόλογος επιστήμονας’, πρέπει να δρα ανεξάρτητα από προσωπικά συμφέροντα και να έχει σαν μοναδικό σκοπό του την εξέλιξη του ανθρώπινου είδους – το οποίο και αντιπροσωπεύει – και την καλύτερη κατανόηση του Κόσμου που μας περιβάλλει.

Μολαταύτα, οποιαδήποτε επιστημονική έρευνα για να θεωρηθεί σήμερα σοβαρή, ολοκληρωμένη και διαχρονική, χρειάζεται μεγάλα χρηματικά ποσά για υλικά, εργαλεία, ανθρώπινο δυναμικό και άλλα παρόμοια, τα οποία θα βοηθήσουν τις ερευνητικές ομάδες να περάσουν από την θεωρία στην πράξη και στη συνέχεια στην τελική απόδειξη και παρατήρηση. Έτσι δημιουργείται η ανάγκη οικονομικής υποστήριξης την οποία αναλαμβάνουν εύρωστοι σχηματισμοί (επιχειρήσεις, κράτος) οι οποίοι όμως θέλουν να έχουν και κάποιο χρηματικό όφελος από τις ανακαλύψεις αυτές. Γι’ αυτό η πνευματική σημαντικότητα των ερευνών συμβιβάζεται με το κέρδος και τη φήμη που προσφέρουν οι καινοτομίες τους, ώστε τελικά να έχουμε σαν αποτέλεσμα τον κόσμο που βλέπουμε γύρω μας, μολυσμένο από το συμφέρον.

Τον καιρό που ο Σοφοκλής έλεγε πως “Κανένας άλλος τόσο κακός θεσμός δε βλάστησε ανάμεσα στους ανθρώπους σαν το χρήμα” οι επιστήμονες της εποχής ήταν πλούσιοι φιλόσοφοι που δεν είχαν την ανάγκη να προσαρμοστούν σε κανένα κρατικό ή κοινωνικό περιορισμό και ανεξάρτητα από τον περίγυρό τους, οραματίζονταν γαλαξίες με στρογγυλούς πλανήτες χωρίς να έχουν καν ανακαλύψει το ηλεκτρονικό τηλεσκόπιο. Όμως καθώς οι καιροί αλλάζουν, αλλάζουν και οι άνθρωποι, οι οποίοι πλέον από μικρή κιόλας ηλικία μαθαίνουν να καταπιέζουν τη δημιουργικότητα τους, όχι πια σε έναν επίπεδο πλανήτη, αλλά σε μια επίπεδη λογική, που κατευθύνεται από πολυεθνικές και αρχηγούς χωρών. Αν η επιστήμη δεν καταφέρει να ξεχωρίσει από αυτή την ευθεία, το πιθανότερο είναι να γίνει ενεργό κομμάτι της τελικής μας καταστροφής.

Παραπληροφόρηση

Ένα από τα πιο κρίσιμα θέματα που προβληματίζουν τη σημερινή κοινωνία είναι η παραπληροφόρηση, η οποία μόνο άσχημες επιπτώσεις μπορεί να έχει στην παγκόσμια κοινότητα όπως έχει διαμορφωθεί σήμερα. Ας παρατηρήσουμε το φαινόμενο αυτό πιο αναλυτικά.

Παραπληροφόρηση είναι η εκούσια μετάδοση λανθασμένων ή παραποιημένων πληροφοριών και γεγονότων, με σκοπό την εξυπηρέτηση προσωπικών συμφερόντων. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί είτε με την απόκρυψη στοιχείων, είτε με τη μεγαλοποίηση των ήδη υπάρχων, είτε απλά με την κατασκευή πληροφοριών χωρίς καμία βάση, που φυσικά δεν ισχύουν.

Η μετάδοση αυτών των απατηλών δεδομένων γίνεται με την εκμετάλλευση της εμπιστοσύνης του πληροφοριοδότη από τον αφελή αναζητητή. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα εκείνος ο άνθρωπος να πάρει λανθασμένες αποφάσεις και να φτάσει σε άστοχα συμπεράσματα, χωρίς να το γνωρίζει, πράγμα που φυσικά δεν είναι καθόλου υγιές.

Στον αιώνα που ζούμε βομβαρδιζόμαστε συνεχώς και από παντού με πληροφορίες παντός τύπου και είδους τις οποίες αφού περάσουμε από το φίλτρο της κριτικής σκέψεώς μας, δεχόμαστε ή απορρίπτουμε. Η χρήση παραποιημένων ή κατασκευασμένων πληροφοριών ως κριτήριο θα έχει ως αποτέλεσμα την αποτυχία λήψεως μιας ορθής αποφάσεως.

Ποιος όμως θα ήθελε να προκαλέσει μια τέτοια διαστρέβλωση της πραγματικότητας; Προφανώς κάποιος ή κάποιοι που θα επωφελούνταν από μια τέτοια κατάσταση. Το συμφέρον ήταν πάντα ο κυριότερος οδηγός των ανθρώπων στην διάπραξη τέτοιων “αμαρτιών”, με νομικές επιπτώσεις και μη.

Πολιτικοί, πολιτιστικοί αρχηγοί και οικονομικοί κυρίαρχοι θα έκαναν τα πάντα για να διατηρήσουν τη θέση τους και να κερδίσουν κάποια λεφτά παραπάνω από όσα θα αποκτούσαν αν ακολουθούσαν τη συμβατική οδό της καθαρής αλήθειας. Έτσι βλέπουμε καθημερινά καλλιτέχνες και αθλητές να επιδεικνύουν ικανότητες που μπορεί και να μην έχουν – αλλά εμείς δε μπορούμε άμεσα να ανακαλύψουμε -, τηλεοπτικά κανάλια να διαγωνίζονται στο ποιο θα παρουσιάσει τις ειδήσεις πιο τραγικά ώστε να κερδίσει τον αγώνα (!!) της τηλεθέασης και χρηματιστές να εμπιστεύονται αναληθείς πληροφορίες σε ευκολόπιστους “τζογαδόρους” ώστε να ευνοηθεί τελικά το δικό τους συμφέρον. Όσο για τις πολιτικές απάτες, δεν είναι κάτι το καινούργιο και σίγουρα τίποτε το παροδικό.

Όμως γιατί ο λαός παραπλανιέται μερικές φορές τόσο εύκολα από την παραπληροφόρηση που πολλοί προσφέρουν απλόχερα καθημερινώς; Αυτό έχει άμεση σχέση με το μορφωτικό επίπεδο του καθενός, με την πρόσβαση του σε πληθώρα έγκυρων πηγών πληροφόρησης και το πόσο ευδιάκριτο είναι το υποκειμενικό σχόλιο από την είδηση. Επίσης ας μην ξεχνάμε ότι σε μερικές περιπτώσεις, αυτή η πλαστή άποψη της αλήθειας που έχει δοθεί σαν δεδομένη, μπορεί να συμφέρει και κάποιους οι οποίοι εξ αιτίας της ιδιοτέλειά τους δεν κάνουν καν τον κόπο να εξακριβώσουν τα στοιχεία αυτά, πράγμα που μπορεί να τους κάνει άθελα τους φορείς και πομπούς λανθασμένων πληροφοριών.

Τις αρνητικές συνέπειες αυτού του φαινομένου τις βλέπουμε καθημερινά γύρω μας, ίσως και στους ίδιους τους εαυτούς μας πολλές φορές. Είναι η αιτία της μαζοποίησης και της χειραγώγησης του λαού, η κρυμμένη ρίζα των κρίσεων στον οικονομικό και πολιτικό τομέα και μπορεί να προκαλέσει τον ανούσιο εκφοβισμό του κοινού και τη συκοφαντία αθώων προσώπων.

Πώς μπορούμε να το αντιμετωπίσουμε αυτό το αιώνια επίκαιρο φαινόμενο της παραπληροφόρησης; Πρέπει απλά να μη δεχόμαστε σαν δεδομένο όσα ακούμε, αν δεν τα έχουμε διασταυρώσει οι ίδιοι πρώτα με κάποια άλλη πηγή. Αν κάτι τέτοιο δεν είναι δυνατό, τότε απλά θα πρέπει να διατηρήσουμε τις επιφυλάξεις μας και να είμαστε προσεκτικοί στις αποφάσεις που λαμβάνουμε βασιζόμενοι σε ανεξακρίβωτες πληροφορίες. Καθώς σιγά – σιγά ανεβαίνει το μορφωτικό επίπεδο της κοινωνίας μας, όλο και περισσότεροι άνθρωποι θα καταφέρνουν να ξεχωρίζουν τα υποκειμενικά σχόλια από την καθαρή είδηση.

Αυτό, μελλοντικά, θα έχει ως αποτέλεσμα τη δημιουργία μιας κοινωνίας απελευθερωμένης από κάθε είδους χειραγώγηση και καθοδήγηση από οποιονδήποτε παράγοντα και για οποιοδήποτε επιβλαβές εγωιστικό συμφέρον, γιατί οι πραγματικά μορφωμένοι άνθρωποι δεν μπορούν να γίνουν υποχείριο κανενός επειδή το πνεύμα τους θα είναι πάντα ελεύθερο.

Τα Προβλήματα Ακμής

(Επηρεασμένο από το “Το Καθημερινό Ξύρισμα“, του κ. Νίκου Δήμου)

Τα Προβλήματα Ακμής

1.
Είμαστε οι νέοι της εποχής μας για περίπου επτά χρόνια ο καθένας.

2.
Αυτό σημαίνει πως όλοι κάποτε ήταν έφηβοι, ή κάποτε θα γίνουν έφηβοι.

3.
Παρόλα αυτά οι περισσότεροι καθώς μεγαλώνουν τείνουν να ξεχνάνε πόσο δύσκολη περίοδος ήταν αυτή της εφηβείας.

4.
Ίσως να την έχουν κατατάξει στις τρομακτικές εμπειρίες που είναι καλύτερο να παραμένουν θαμμένες στο υποσυνείδητο…

5.
Ίσως πάλι κάποιοι να νοιάζονται απλά για το που πάνε και όχι για το από που έρχονται…

6.
Κάθε εποχή διαφέρει από την άλλη, όπως κάθε γενιά διαφέρει από τις προηγούμενες και επόμενες.

7.
Οι σημερινοί έφηβοι, παρόλο που δεν έχουν τα ίδια προβλήματα με την προηγούμενη γενιά, καταφέρνουν να τα ισαριθμούν με καινούργια που δημιουργούνται συνεχώς.

8.
Οι καιροί αλλάζουν, λένε οι “ειδικοί”, τα παιδιά παίρνουν πιο πολλά δικαιώματα και ελευθερία. σιγά μη δεχτούμε πότε πως ένας νέος σήμερα έχει αξιόλογα προβλήματα.

9.
Και όμως κύριοι, κοιτάχτε λίγο γύρω σας: Στην “ταπεινή” Ελλάδα που ζούμε τίποτα δεν είναι καθαρά ελληνικό, εκτός ίσως από τα λόγια του Εθνικού Ύμνου.

10.
Και θέλετε να μεγαλώσουν υγιή άτομα σε μια τέτοια χώρα;

11.
Τί πάει καν να πει «Μέχρι να γίνεις 18 πρέπει να ακούς ό,τι σου λένε!»; Δηλαδή την ημέρα που θα έχουν περάσει δεκαοκτώ χρόνια από τη γέννησή μας, ξαφνικά αλλάζει ο ρόλος μας στον πλανήτη και γινόμαστε από θύματα, θύτες; Ή μήπως θα αποκτήσουμε κάποιες ξεχωριστές δυνάμεις και γνώσεις όπως τηλεκίνηση, πνευματικό έλεγχο και οδήγηση αυτοκινήτου; Ξέρετε τι φέρνει η ενηλικίωση; Πολύπλοκες ευθύνες, νέες υποχρεώσεις, γραφειοκρατία και ώρες αναμονής στην ουρά κάποιας δημόσιας υπηρεσίας για ένα χαρτί που έπρεπε τελικά να είχαμε ζητήσει από αλλού αν κάποιος μας το είχε πει, όμως όχι, έπρεπε να το ξέρουμε, είμαστε δεκαοκτώ τώρα, ξέρουμε τα πάντα!

12.
Κι έχουμε και τα προβλήματα ακμής…

Διαδικτυακή Ιδεολογία (Ode to the Internet)

Το Internet… ένα μέρος που φτιάχτηκε από ανθρώπους για ανθρώπους. Σίγουρα εκείνοι οι Αμερικάνοι στρατηγοί του Β Παγκοσμίου Πολέμου δεν περίμεναν πως η απλοϊκή τους ιδέα για μεταφορά κρυπτογραφημένων μηνυμάτων θα είχε τόση επιτυχία και τόσο λαμπρό μέλλον.

Το Διαδίκτυο δεν είναι τέλειο, όπως και οι άνθρωποι δεν είναι τέλειοι. Είναι κάτι κοινόχρηστο και δημόσιο, που σημαίνει πως όλοι έχουν πρόσβαση αν το θελήσουν και πιστεύω πως αυτό ήθελαν να επιτύχουν και οι πρώτοι προγραμματιστές των GUI Applications*: να φτιάξουν κάτι προσιτό σε όλους.

Όπως ο κόσμος που ζούμε αποτελείται από μια πληθώρα ατόμων, μυαλών και απόψεων, έτσι και το Internet. Οι δικτυακοί πολίτες διαφέρουν ο ένας από τον άλλο επειδή δεν έχουν όλοι τις ίδιες γνώσεις και αντιλήψεις, πράγμα ευτυχές μιας και έτσι γίνονται οι σωστές και ολοκληρωμένες συζητήσεις.

Στην πραγματικότητα όμως, το Διαδίκτυο διαφέρει σε κάτι από το γνωστό μας καθημερινό κόσμο. Είναι “αποστειρωμένο” από πλευράς ρεαλισμού, αυθορμητισμού και πραγματικότητας. Κάποιος μπορεί επί ώρες να κάτσει μπροστά σε μία οθόνη, on-line*, ψάχνοντας το WWW* ή μιλώντας με άτομα που δεν ξέρει – και πιθανότατα ποτέ δε θα γνωρίσει – στο I.R.C.*, αλλά ακόμα και να συμμετάσχει σε πολλές άλλες δραστηριότητες, χωρίς να κουνηθεί ένα εκατοστό από τη θέση του… και αυτό που κάνει θα του αρέσει. Είτε επειδή βρήκε αυτό που έψαχνε στο δικτυακό ιστό – και ακόμα περισσότερα, είτε επειδή βρήκε καλή παρέα στο chat* που επέλεξε, παρέα που αισθάνεται όπως και ο ίδιος, είτε επειδή αισθάνεται πως ξεφεύγει έστω και για λίγο από τη μιζέρια και την αποσύνθεση του “πραγματικού κόσμου”.

“Και τι θα έχει καταφέρει;” πολλοί θα ρωτήσουν. Είναι θέμα ψυχικής και πνευματικής ικανοποίησης. Είναι κάτι που δε μπορεί να σου προσφέρει ο τόπος του χώματος και της σκόνης, του χρήματος και της απάτης. Είναι ένα μέρος που προϋποθέτει κάποιες βασικές γνώσεις πριν σου επιτραπεί η είσοδος, γνώσεις που αποκτιούνται, δε μαντεύονται, αλλά όταν καταλάβεις την “ιδέα”, θα χαρείς που προσπάθησες και ενδιαφέρθηκες γιατί κατάφερες να χειριστείς κάτι καινούργιο. Αυτήν την “ιδέα” αναζητούν όλοι, μέχρι να την κατακτήσουν.

Η δικτυακή μας κοινότητα καθημερινά αυξάνεται με γρήγορους ρυθμούς μέχρι την ημέρα που όλοι θα έχουν δοκιμάσει τη γεύση των ελεύθερων πληροφοριών. Κανείς δε μπορεί να τη δαμάσει, ούτε να την περιορίσει, πόσο μάλλον να την κατακρίνει αφού όπως και να το κάνουμε, είμαστε όλοι ίδιοι, ένα IP* ανάμεσα στα άλλα. Παρόλα αυτά, δεν υπάρχει ισοπέδωση αφού το πνευματικό επίπεδο του καθενός φαίνεται από τα λόγια και τις πράξεις του, λόγια που σκέφτεται πριν πει – πριν πατήσει το Enter* – και πράξεις που τον αντιπροσωπεύουν όχι μόνο δικτυακά, αλλά και υλικά.

Στο Internet δεν εφευρίσκουμε ένα νέο εαυτό, απλά αποκαλύπτουμε έναν καταπιεσμένο ήδη υπάρχον, που περίμενε υπομονετικά την κατάλληλη ευκαιρία να εμφανιστεί. Όλες οι πράξεις των netizens* αντικατοπτρίζουν το πραγματικό πρόσωπο της σημερινής παγκόσμιας κοινωνίας. Δεν πρέπει να γελάμε με την κάθε “χακιά”* ούτε να θυμώνουμε με τον επόμενο αθώο nuker*, αλλά πρέπει να σκεφτόμαστε “Γιατί άραγε το έκανε αυτό;” και μόνο τότε, μέσα από λογικές παρατηρήσεις θα φτάσουμε στο τελικό σωστό συμπέρασμα που ίσως να μας δώσει και μια αξιόλογη λύση.

Το καλό με το Διαδίκτυο είναι πως μπορεί να γίνει προσωπικό, δηλαδή μπορεί ο καθένας να μιλήσει στον άλλο και να τον κάνει να καταλάβει αυτά που ο ίδιος εδώ και καιρό έχει διαπιστώσει μέσα από τις εμπειρίες του. Σαν αποτέλεσμα αυτής της πράξης θα έχουμε πολλούς νέους χρήσιμους και συνειδητοποιημένους διαδικτυακούς πολίτες.

Συνοψίζοντας, θα ήθελα να φανεί πόσο υπέροχο είναι το μέρος που βρισκόμαστε αυτήν τη στιγμή, ο σχεδόν Κυβερνοχώρος του Gibson*, “the world of the electron and the switch” του Mentor* και το πόσο μπορούμε να επωφεληθούμε διανοητικά από τις δυνατότητές του, αν απλά ενδιαφερθούμε και νοιαστούμε να δώσουμε στο Διαδίκτυο όλα όσα μας προσφέρει εκείνο ανέκαθεν και απλόχερα. Αγαπάτε αλλήλους, οπουδήποτε…

 

Σημειώσεις

GUI Application(s): Πρόγραμμα με γραφικό περιβάλλον και εύκολη χρήση

On-line: Συνδεδεμένος στο Διαδίκτυο

W.W.W.: World Wide Web – Παγκόσμιος Διαδικτυακός Ιστός, σελίδες με πληροφορίες

I.R.C.
: Internet Relay Chat – μέρος όπου πολλοί χρήστες μιλάνε μεταξύ τους

Chat: Δωμάτιο του I.R.C. με άτομα των ίδιων ενδιαφερόντων π.χ. #Music

IP: Κάθε χρήστης έχει το δικό του προσωπικό αριθμό όταν είναι συνδεδεμένος στο Διαδίκτυο π.χ. 127.0.0.1

Enter: Πλήκτρο στον Η/Υ με τη χρήση του οποίου στέλνουμε στο Διαδίκτυο αυτά που έχουμε γράψει στον υπολογιστή μας (στα συνηθισμένα chat και mail applications)

Netizen(s): Από τη λέξη citizen που σημαίνει πολίτης, εδώ διαδικτυακός (net) πολίτης

Χακιά: Από την αγγλική λέξη Hack όπου εδώ σημαίνει “εισχωρώ κάπου χωρίς επίσημη ή φανερή πρόσβαση” (από εκεί και πέρα ο καθένας δρα ανάλογα με το ήθος και τη νοημοσύνη του)

Nuker(s): Άτομα που με τη χρήση ειδικών προγραμμάτων, καταφέρνουν να διακόπτουν τη σύνδεση κάποιου με το Διαδίκτυο, προσωρινά και παρανόμως

Gibson: William Gibson, γνωστός συγγραφέας ιστοριών φαντασίας που καθιέρωσε τον όρο του “Κυβερνοχώρου”

Mentor: Ο συγγραφέας του “The Hacker Manifesto”, το οποίο έγραψε τη δεκαετία του ’80

 

(Δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά στο Hack.gr Gazette τον Νοέμβριο του 1999 στον τομέα eXtra ως άρθρο αναγνώστη με τον τίτλο “Ode to the Internet”. Πλέον βρίσκεται στη διεύθυνση http://www.isee.gr/issues/01/thoughts/index.html).