TechnoFreaks – No More Heroes

Η πρώτη συλλογή στίχων των “TechnoFreaks” υπήρχε από το 1997 στο Geocities, μέχρι την εξαγορά της Yahoo. Παρακάτω θα βρείτε επιλεγμένα αποσπάσματα των τραγουδιών. ©1997

[1] "Ο Δάσκαλος"

[...]

για να του δείξω την κακία
που 'χω μες την ψυχή μου,
κλειδωμένη και κρυμμένη
κάτω απ' όνειρα και πόθους,
δεν είμαι σαν τους άλλους
τους ανθρώπους...

[...]

[2] "Πού Θα Τους Πάει..."

[...]

c' est la vie λέω και προχωρώ μπροστά,
πάντα δυναμικά... στο 2000...
πού θα τους πάει,
θα δουν τι 'εστί κομπιουτεράδες...

Στην αληθινή ζωή κανείς δε μου μιλάει
δε με χαλάει...
μονό λιγάκι μου τη σπάει...

[...]

[3] "Ο Παράδεισος"

[...]

Άμα νοιάζεσαι για μένα τότε το κρίμα στο λαιμό σου
γιατί όπως βλέπεις δε νοιάζομαι 'γώ...
άμα δε σ' αρέσω και δε με πας,
μη μου μιλάς... δε με χαλάς
έχω μάθει να αντέχω και χωρίς να μ' αγαπάς

[...]

[4] "...and this is my manifesto"

[...]

Το Ιντερνέτ είν' η λύση
το IRC η ζωή,
τα παιχνίδια η φάση
και το Hackin'...
το έγκλημα! χαχα

[...]

δε μ' αφορά, δε μ' ενδιαφέρει, ν' ακούω
να μου λες εσύ τι με συμφέρει,
εγώ θα φύγω, θα σας ξεφύγω...

[...]

[5] "Cyberia"

[...]

Έτσι ήτανε πάντα
κι έτσι θα παραμείνει
γιατί πάντα θα υπάρχουμε εμείς
μας κοιτάς και ζηλεύεις
τις γνώσεις μας θέλεις
κοίτα τες καλά γιατί
ποτέ δε θα τις δεις από κοντά...

[...]

[6] "Γιατί?"

[...]

Και λέω ευτυχώς που υπάρχει το δίκτυο
και μπορούμε να κρυβόμαστε, πίσω από μια οθόνη
μη παραδεχόμενοι τα λάθη μας, τα πάθη μας
τις μαλακίες που κάναμε για να επιβιώσουμε
ή στην προσπάθειά μας... να μην κάνουμε κι άλλες...

και μπαίνουμε on-line, όλο χαρά και αγωνία
μα με τη μία μας λέει, πως πέσαμε έξω...
από το server... απ' τη ζωή? γιατί...

[...]

[7] "Ο Κόσμος Μας"

[...]

Αν δε θέλεις πια να ζήσεις
θέλεις μόνο να χτυπήσεις
το κεφάλι σου στον τοίχο
και τον κόσμο μας ν' αφήσεις
ακολούθησε εμένα
που ακολουθώ τους άλλους
κι άντε κάνε ό,τι κάνω
πριν σε πούμε περασμένα...

Απλώς να υπάρχεις, χωρίς να ζεις
δουλεύει και πιάνει...
σε κρατάει ζωντανό
μέχρι να ωριμάσεις,
όπου θα δεις τη ματαιότητα μέσα στα πάντα
ναι.. στα πάντα...

Όχι αγαπητέ μου φίλε
αυτοκτονία δεν είν' η λύση
πάντα θα υπάρχει κάποιος
δίπλα σου να σε βοηθήσει...

[...]

[8] "Το Διαδίκτυο"

[...]

Όσα games κι αν περάσουν
όσοι printer και ν' αλλάξουν
όσα CPU και να 'ρθουν
όσες speed και να ανέβουν
ένα θα 'ναι πάντα εδώ...
ΤΟ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ

[...]

Οξεία μπακουρίαση και ψιλοβαρεμάρα
δεν έχουμε πια πέραση και έφυγε η κορμάρα
αλλά εγώ δε νοιάζομαι, τώρα έχω αυτό
και τρώω τον καιρό μου, μέχρι να παντρευτώ...

[...]