TechnoFreaks – Madness

Η δεύτερη συλλογή στίχων των “TechnoFreaks” υπήρχε από το 1997 στο Geocities, μέχρι την εξαγορά της Yahoo. Παρακάτω θα βρείτε επιλεγμένα αποσπάσματα των τραγουδιών. ©1997

[1] "Θα Δεις"

[...]

Νύχτωσε πάλι... κρύφτηκε ο ήλιος...
πάει η παρέα... τέλος γι' απόψε...
γύρισες σπίτι... πίσω στην τρύπα...
στο δωματιάκι... μπροστά στο PCάκι...
τριγύρω στον κόσμο... με ένα chipάκι...

Όταν περνάει η ζωή από μπροστά σου
και σου φαίνεται πως βλέπεις διαφήμιση,
αν δε θες να ζήσεις μέσα στην αφάνεια
κι άμα θες να είσαι έξω απ' τη δυσφήμιση,
τότε βγες κι εσύ εδώ μαζί μας
μακριά από τον πόνο της ζωής,
ελεύθερος από τα λάθη άλλων
ελεύθερος να πεις ό,τι ποθείς

[...]

Η γνώση ο φθόνος, η ζήλια ο πόνος,
αρχεία σειρά, δε σε βγάζουν πουθενά
άνοιξέ τα, κάνε κάτι μ' αυτά,
κάνε τη διαφορά... προσεκτικά
μη σε πιάσουν ξαφνικά
και σε πάνε μακριά...
καλά είσαι εδώ... μαζί μας,
ενωμένοι εμείς θα τους φάμε,
θα δεις...

[...]

κι όταν τελειώσει, αυτή η μάχη
θα παρακαλούσες, να μην γελούσες
με τα παιδάκια, μπροστά στα PCάκια
θα δεις...

[...]

[2] "Format C:"

Εδώ και κάτι μήνες τα 'χει παίξει το PC
έληξε η εγγύηση και δεν φτιάχνεται for free
προγράμματα χαλάνε, το 'να μετά απ' το άλλο
λες και το 'χουν βάλει σκοπό να με τρελάνουν

[...]

Άμα το PC τα φτύσει
και έχεις πέσει μες τη θλίψη
αν σου φαίνεται ο putor
ότι βρίσκεται σε σήψη
τα 'χεις δοκιμάσει όλα
και δεν πάει παραπέρα...
μία είναι η λύση.....
FORMAT C:

[...]

[3] "Σχολείο"

[...]

Μέχρι το Λύκειο μας δίνουν τις βάσεις,
μετά μας μαθαίνουν πως να περνάμε τις διαβάσεις της ζωής,
μέσα από τα εμπόδια και τους εχθρούς, τους μανιακούς,
άντε φύγετε από 'δω, να μη σας βλέπω
είστε λυπηροί, εσείς και η ζωή σας
η δικιά μου ανύπαρκτη, αρά δε με νοιάζει τι θα πείτε,
άντε πνιγείτε... δε σας γουστάρω... να πα να γ********

Στο σχολείο σου μαθαίνουν μαλακίες...
για εκείνα τα καλά παιδιά μακριά από φασαρίες,
δεν καπνίζουν, χασίς δε ρουφάνε,
τη φούντα γι' αυτούς, οι τσολιάδες τη φοράνε...

[...]

[4] "Επανάσταση"

[εισαγωγή με απόσπασμα από το Gloria Eterna του Νίκου Γκάτσου]

[...]

Η φρίκη, ο τρόμος, το δράμα, ο πόνος,
στον κόσμο που ζούμε, έτσι είν' ο πόλεμος
πονάει, πεινάει, και θέλει να φάει
γουστάρει τη βία, θανάτους κι απώλειες
φίλοι γνωστοί, έχουν χαθεί,
αντίο φωνάζουν... στην Επανάσταση...

[5] "Παράνοια"

[...]

Γιατί να ανέχομαι τα λάθη σας
και να πληρώνω εγώ τα πάθη σας
τις μαλακίες που κάνατε, για να επιβιώσετε
γρήγορα λεφτά, με οικονομία να γλυτώσετε
δε μ' ενδιαφέρει, ο κόσμος αυτός
θέλω τον άλλο, τον αποστειρωμένο
μακριά από την τρέλα και την παράνοια σας

Δε γουστάρω να ακούω τις home-made σας ειδήσεις
ούτε να τρώω brain-wash, απ' τις διαφημίσεις

[...]

[6] "Ξαναζήσε"

[...]

μη σε φάει η γκόμενα ούτε και ο Καβάφης...
να θυμάσαι πάντα, τη ζωή σου εδώ,
κι αν εσύ θελήσεις, πίσω να γυρίσεις,
δώσε τέλος στη μιζέρια και τη κακομοιριά
κάνε ένα dial-up και ψάξε στα παλιά,
εμείς θα σε βοηθήσουμε, όπως πάντα...
σαν το παλιό καιρό... να επιστρέψεις,
να ξαναζήσεις, να επαναληφθείς...

[7] "Κάτι Διαφορετικό..."

[...]

όλα είναι φιλικά, pausterized φυσικά
όλα είναι πονηρά, αισχρότητες γεμάτα

έτσι είν' και η ζωή, ένας κύκλος που γυρίζει
κάθε μέρα που περνά πιο πολύ μας βασανίζει

ποιός να ξέρει που θα κάτσει και δε θα γυρνάει πια
πότε αυτός θα σταματήσει... ας μην είμαστε παιδιά...

[...]

[8] "Τεχνοφρικιά"

[...]

θέλαμε να πούμε το πως νοιώθουμε
για τη ζωή που δε ζούμε...
αρχίσαμε λοιπόν, να γράφουμε τους στίχους
χωρίς μουσική, μονάχα με ήχους,
λέξεις σειρά, τα background σταθερά
με μόνο σκοπό, να κάνει ρίμα
να βγαίνει το ποίμα, να πιάνεις τι λέω
χωρίς να παραπαίω... μέσα στην τρέλα,
με παίρνει το ρεύμα, αρχίζει το δράμα,
και να το το κλάμα... ήρθανε πάλι,
οι δύο μεγάλοι, με τα άσπρα ρούχα
κι ένα σφιχτό μπουφάν,
μάλλον θα θέλουν μέσα να με πάνε...
μαζί με τους άλλους,
τα ΤΕΧΝΟΦΡΙΚΙΑ

[...]