The Goose with the Golden Likes

«Once upon a time, there was a Facebook Page. This page was “Liked” by 580,000 people and this made it the 14th most popular Greek FB page in the whole world! The only problem, however, was that most of those who had Liked it, did not know they had.

Let’s start from the beginning! This page belonged to a website that republished entertaining articles from other Greek websites, while making money from the plethora of ads it displayed. Of course, there’s no point in discussing whether copying these texts and photos was approved by the original creator. The violation of intellectual property rights was, unfortunately, quite popular in the Greek “social-blog-o-sphere”.

But you see, this website was not that different from the other websites it took its materials from. It was just an aggregation of “catchy” articles with a mishmash of advertisements on the side. So, how could it stand out and shine in comparison to the rest? How could it gather the precious readers that would bring money from the countless views? And that’s when it found the “goose“!

The goose presented itself in the form of jQuery source code, which was placed on the website and displayed a message that covered the entire browser window:

Of course, the truth is that many other websites also used a goose to get the attention of their readers. But the goose of this specific website was “special” because, even if you pressed the X at the top-right corner, you would still Like the page, like-it-or-not.

This technique is a form of “Clickjacking“, which is a way for the page to get your coveted click even “by force“, without you realising. Unfortunately, this was a typical practice for those who made a living from Like/Click farming, so all of those users around the world who made money from the ads and the clicks on their blogs – or even by selling their pages when they had gathered enough members.

Was it ethical? Definitely not. Was it legal? Unfortunately it wasn’t “illegal”. There was no clear legal framework that covered clickjacking and, since there was no immediate profiting from the Likes (until the page was sold), it did not constitute an offence. When the pages ended up getting sold, it was too late for them to be “caught in the act” since no one could prove at that point where all those countless clicks had come from.

And that’s how our page continued, with 50,000 new Likes every month, many of which were “blind”, surpassing even the pages of popular Greek pop stars like Sakis Rouvas (460k), Natasa Theodoridou (525k), Elena Paparizou (550k), and (in a few days) the well-established brand name of Amita Motion (589k). And all of this from a website with articles that they didn’t even write themselves, nor checked whether they were true or authentic; they just copied them… In other words: they were either doing something really good, or really bad!.. Cough… cough… cough…»

– Don’t stop now old man! Tell us, what happened next??

«Ahh, my children. Alright.. I’ll finish the story… At some point the page started reaching “critical mass”; in other words it was ready to explode! The owner of the goose that brought him the golden Likes was worried that Facebook would figure out how he collected them and would shut it down. So, one day, he made the tough decision to sell all his golden eggs in the market, as before.

So, he went there and started announcing his wares: “Cooome and buyy myy goooldeen eeggss, it’s a uniiiquee opportuuuniityy, coomee and I will whisper to youu how much (expensive) they aare”. But the crowd was not interested because they knew that what the merchant was selling was not gold nuggets from an unreachable mine, but golden eggs of a goose that they could clone. So, after they found a sample of the DNA of this “special” goose (don’t bother), they also started putting it on their websites to lay golden Likes, and soon Facebook woke up and blocked this idiotic practice, forcing them to go and find another way to deceive people. The End.»

– That wasn’t a very happy ending old man.

«Too bad.»

The Goose That Laid the Golden Eggs, illustrated by Milo Winter in a 1919 edition (Public Domain)

PS: Jokes aside – Hey Facebook, maybe you should consider adding a confirmation message to your Like Boxes, but make sure it’s something that can’t be suppressed (e.g. taking users to to “Like” it there).

Η Χήνα με τα Χρυσά Likes

«Μια φορά κι έναν καιρό, ήταν μία σελίδα στο Facebook. Αυτή η σελίδα “άρεσε” σε 580.000 άτομα και αυτό την έκανε να είναι η 14η πιο διαδεδομένη Ελληνική FB page σε ολόκληρο τον κόσμο! Το μόνο πρόβλημα ήταν ότι, οι περισσότεροι από όσους την είχαν κάνει Like, δεν το ήξεραν

Για να τα πάρουμε τα πράγματα από την αρχή! Αυτή η σελίδα ανήκε σε έναν ιστοχώρο που αναδημοσίευε ψυχαγωγικά άρθρα από άλλους Ελληνικούς ιστοχώρους, ενώ έβγαζε λεφτά από την πληθώρα διαφημίσεων που εμφάνιζε. Φυσικά δεν έχει νόημα να κουβεντιάσουμε αν η αντιγραφή των κείμενων και φωτογραφιών γινόταν πάντα με την άδεια του αρχικού δημιουργού. Η καταπάτηση των πνευματικών δικαιωμάτων ήταν, δυστυχώς, ιδιαίτερα διαδεδομένη στην Ελληνική “κοινωνικο-μπλογκό-σφαιρα”.

Βλέπετε όμως, αυτός ο ιστοχώρος δε διέφερε και πολύ από τους άλλους ιστοχώρους από όπου και έπαιρνε το υλικό του. Ήταν απλώς ένα συνονθύλευμα “πιασάρικων” άρθρων με έναν κυκεώνα διαφημίσεων στο πλάι. Πώς λοιπόν θα μπορούσε να διακριθεί και να ξεχωρίσει από τους υπόλοιπους; Πώς θα μάζευε το πολυπόθητο αναγνωστικό κοινό που θα του έφερνε λεφτά από τις αμέτρητες αναγνώσεις; Και τότε, βρήκε τη “χήνα“!

Η χήνα παρουσιάστηκε με τη μορφή πηγαίου κώδικα jQuery, ο οποίος τοποθετήθηκε στον ιστοχώρο και εμφάνιζε ένα μήνυμα που κάλυπτε όλη την οθόνη του browser:

“Ακολουθήστε μας στη σελίδα μας στο facebook για να βλέπετε καθημερινά τα καλύτερα θέματα, νέα, βίντεο και φωτογραφίες από όλο τον κόσμο!”
Βέβαια, η αλήθεια είναι πως και πολλοί άλλοι ιστοχώροι χρησιμοποιούσαν μια χήνα ώστε να τραβήξουν την προσοχή των αναγνωστών τους. Όμως η χήνα του συγκεκριμένου ιστοχώρου ήταν “ξεχωριστή” διότι, ακόμη και αν πατούσατε το Χ πάνω δεξιά, θα κάνατε Like θέλατε-δε-θέλατε.

Αυτή η τεχνική ήταν μιας μορφής “Clickjacking“, δηλαδή ένας τρόπος να πάρει η σελίδα το πολυπόθητο κλικ σας ακόμη και με το ζόρι, ακόμη δηλαδή και χωρίς να το καταλάβετε. Ήταν δυστυχώς μια τυπική πρακτική για όσους “ζούσαν” από το Like/Click farming, για εκείνους δηλαδή ανά τον κόσμο που έβγαζαν λεφτά από τις διαφημίσεις και clicks στα blogs τους – ή ακόμη και από το να πουλάνε τις σελίδες τους όταν γέμιζαν με αρκετά μέλη.

Ήταν ηθικό; Σίγουρα όχι. Ήταν νόμιμο; Δυστυχώς δεν ήταν ακριβώς “παράνομο”. Δεν υπήρχε νομικό πλαίσιο να καλύπτει το clickjacking και, καθώς δεν υπήρχε άμεση κερδοφορία από τα Likes (μέχρι να γίνει η πώληση της σελίδας), δεν αποτελούσε αδίκημα. Όταν πλέον οι σελίδες πουλιόντουσαν, είχε παρέλθει το αυτόφωρο και κανείς δε μπορούσε πια να αποδείξει από που είχαν έρθει αυτά τα αμέτρητα clicks.

Και έτσι συνέχιζε η σελίδα μας, με 50,000 νέα Likes κάθε μήνα, πολλά εκ των οποίων “τυφλά”, ξεπερνώντας τον Σάκη Ρουβά (460k), τη Νατάσα Θεοδωρίδου (525k), την Έλενα Παπαρίζου (550k), και (σε λίγες μέρες) το brand name της Amita Motion (589k). Και όλα αυτά από έναν ιστοχώρο με άρθρα τα οποία δεν έγραφαν καν οι ίδιοι, ούτε τσέκαραν εάν είναι αληθινά ή αυθεντικά· απλώς τα αντέγραφαν… Δηλαδή: ή έκαναν κάτι πολύ σωστά, ή πολύ λάθος!.. Γκουχ… γκουχ… γκουχ….»

– Μη σταματάς γέροντα! Πες μας, τι έγινε στη συνέχεια;;

«Άχχ, παιδιά μου. Καλώς.. ας τελειώσω την ιστορία… Σε κάποια στιγμή η σελίδα είχε αρχίσει να φτάνει σε “critical mass”, κρίσιμη μάζα που λέμε, ήταν δηλαδή έτοιμη να εκραγεί! Ο ιδιοκτήτης της χήνας που του έφερνε τα χρυσά Likes ανησύχησε ότι το Facebook θα καταλάβαινε πως τα μάζεψε και θα του την έκλεινε. Γι’ αυτό, μία μέρα, πήρε τη σκληρή απόφαση να πουλήσει όλα τα χρυσά αυγά του στην αγορά, όπως παλιά.

Κατέβηκε λοιπόν και άρχισε να διαλαλεί την πραμάτεια του: “Ελάατε να πάαρετε τα χρυσάα αυγάα μου, είναι μοναδικήη ευκαιρίια, ελάατε να σας ψιθυρίσω πόοσο (ακριβά) τα δίινω”. Όμως ο κόσμος δεν ενδιαφερόταν γιατί ήξερε πως αυτό που πουλούσε ο έμπορος δεν ήταν σβόλοι χρυσού από κάποιο δυσπρόσιτο ορυχείο, μα χρυσά αυγά μιας χήνας την οποία μπορούσαν να κλωνοποιήσουν. Και έτσι, αφού βρήκαν ένα δείγμα από το DNA αυτής της “ξεχωριστής” χήνας (μην το ψάχνετε), άρχισαν να τη βάζουν και αυτοί στους ιστοχώρους τους να τους κάνει χρυσά Likes, και σύντομα το Facebook ξύπνησε από τον βαθύ του ύπνο και μπλόκαρε αυτή την ηλίθια πρακτική, αναγκάζοντάς τους να πάνε να βρουν κάποιον άλλο τρόπο να εξαπατούν τον κόσμο. Δι εντ.»

– Αυτό δεν ήταν πολύ ευχάριστο τέλος γέροντα.


The Goose That Laid the Golden Eggs, illustrated by Milo Winter in a 1919 edition (Public Domain)